19. Зи гаҳвора то гӯр дониш биҷӯй.

20. Ҳамнишинӣ бо носипосону ноинсофон ҷоие нест.

21. Одами дурӯя назди Худо эмин нест.

22. То ақли касеро насанҷед, бо саломаш хушдил набошед.

23. Уламо (олимон) ворисони пайғамбаронанд.

24. Дини Худо росту осон аст.

25. Худо то гуфтори касеро написандад, илмашро намепазирад.

26. Бо мардум ба андозаи хирадашон сухан бигӯй.

27. Беҳтарини илмҳо он аст, ки судманд бошад.

28. Илм болотар аз ибодат аст.

29. Мӯъмин монанди занбури асал аст: ҷуз пок нахӯрад ва ҷуз пок надиҳад.

30. Некӣ ба падару модар хайрест, ки пеш фиристода мешавад.

31. Пинҳон доштани сахтиҳо аз ҷавонмардист.

32. Баракати умр дар кори нек аст.

33. Давоми салтанат дар сояи адолат аст.

34. Рафиқи инсон далели хиради ӯст.

35. Рутбаи илм болотарин рутбаҳост.

36. Айби сухан дарозии он аст.

37. Ҷавони хирадманд беҳ аз пири бехирад аст.

38. Маҷлиси бузургворон ҷои омӯхтани суханон (-и нек) аст.

39. Инсон бо ростӣ бар қуллаи бузургон мерасад.

40. Ақл се қисмат аст, ҳар ки дорои ҳар се бошад, оқил аст ва ҳар ки ҳеҷ якро надорад бехирад: худшиносии саҳеҳ, итоати некӯ, хушгумонӣ ба Худо.

❖ Қуръон — ин кашфиёти бузурги ҷаҳонӣ мебошад, ки мисли худро надорад. Ин эҷодиёти бе «мислу монанди адабиёти араб мебошад, ки мувофиқ ба гуфтаҳои Қуръон, ки мислаш пештар набуд ва оянда нахоҳад омад. Мусулмонони тамоми давру замон дар ақидаи ягона мебошанд, ки Қуръонро на бо мазмун ва на бо тарзи навишт, дигар кардан ғайриимкон аст. (Хамильтон Гибб).