46.6. Сухан андар ҷавҳари роҳбарӣ

Луқмони Ҳаким мефармоянд:

• Эй писарам бидон, ки мардон се намуданд:

1. Мардест, ки чун ирода кунад кореро, ҳал мекунад онро ба раъяш.
2. Марде, ки бартар медонад машваратро дар масъалае, ки барояш номафҳум аст ва ҳар машварате, ки барояш дода шавад, онро мепазирад.
3. Марде, ки ҳайрону саргардон, ки хоҳони фаҳми роҳи рост нест ва боз итоат намекунад шахси ҳидоятгар ё роҳнаморо.

Луқмони Ҳакимро пурсиданд:
Фарзодагӣ чист?
Гуфт: - Дурӣ аз гумони бад.
Пурсиданд: - Савоб чист?
Гуфт: - Машварат.
Пурсиданд: - Раъй чист?
Гуфт: - Кафи хайр ва итминон ба инсонҳо.
Пурсиданд: - Эҳтиёт чист?
Гуфт: - Иқтисод дар дӯстию душманӣ.

Муқаддаси Искандарӣ.1

Гар заиф андар сиёсат пешвост,
Пояи ҳукмаш набошад устувор.
X X X X X
Одамӣ бо ақли худ одам бувад,
Ақл наҷми раҳнамо бошад варо.
X X X X X
З - он чи огаҳ нестӣ, ҳарфе магӯ,
То нагардӣ назди мардум шармсор.