ТАЪЛИМИ АФСОНАИ «ЭРАҶИ
ТИЛИСМШИКАН»
Дар барномаи таълими адабиёти синфи 5 барои дарси афсона, навъҳои он ва афсонаҳои «Эраҷи тилисмшикан», «Духтари ҷасур» ва «Деҳқон ва кўзаи зар» ҳамагӣ як соат ҷудо карда шудааст. Дар ин фурсат аз рўи дастури барнома омўзгор бояд ҳам дар бораи афсона ва навъҳои он ба хонанда маълумот диҳад, ҳам ин се афсонаро хонда ё хононда мазмунашро кунад нақл ва ё хонандагоннақл намоянд. Дар ин маврид таърифи афсона, тавзеҳи дарунмоя ва мавзўю масъалаҳои он низ истисно намешавад. Табиист, ки фурсати ҷудошуда барои иҷрои ҳамаи ин корҳо мусоидат намекунад. Пас, чӣ бояд кард, ки ҳам фармуди барнома иҷро шавад, ҳам дарс натиҷаи судманде ба дунбол дошта бошад?
Ба андешаи мо, агар аз муаллим талаб карда шавад, ки ҷузъ ва ё ҳамаи ин афсонаҳоро дар синф хонад ва ё хононад, мо ба натиҷаи дилхоҳ намерасем. Агар ба назар бигирем, ки маънои дигари афсона қисса, достон, ҳикоят, нақл ва саргузашт аст, метавон гуфт, ки беҳтар аст муаллим мазмуни афсонаро нақл кунад ва хонандагон бо китоби пўшида онро гўш кунанд. Дар таълими афсонаи «Эраҷи тилисмшикан» бо ҳамин усул метавон ба муваффақият ноил шуд.