Синон андаромад ба чарми камар,
Ба бабри баён-бар набуд коргар.

Таҳамтан ба кин андаровард рўй,
Яке найза зад бар бари аспи ўй.

335 Таковар зи дард андаромад ба сар,
Бияфтод аз ў шоҳи пархошх(в)ар.

Ҳаме ҷуст Рустам камаргоҳи ўй,
Ки аз ранҷ кўтаҳ кунад роҳи ўй.

Нигаҳ кард Ҳуммон, бидид аз карон,
Ба гардан баровард гурзи гарон.

Бизад бар сари шонаи пилтан,
Хурўшанда гашт аз ду рў анҷуман.

Битобид рух паҳлавони сипоҳ,
Зи пас кард Рустам ҳамон гаҳ нигоҳ.

340 Сипаҳдори Турон зи чангаш биҷаст,
Яке бораи тезтаг барнишаст.

Ба сад ҳила аз чанги он аждаҳо
Варо кард Ҳуммони Виса раҳо.

Барошуфт гурдафкани тоҷбахш,
Зи дунболи Ҳуммон барангехт Рахш.

Битозид чандеву чанде шитофт,
Замона будаш монда, ўро наёфт.

Ба абр андаромад хурўши сарон,
Гироидани гурзҳои гарон.

345 Даромад аз эронсипаҳ пеши ўй,
Бад-он то наёяд газанде бар ўй.

Зи Рустам бипурсид пурмоя Тус,
Ки «Чун ёфт пил аз таки гур кўс?»

Бад-ў гуфт Рустам, ки «Гурзи гарон
Чу борад зи бозуи кундоварон,

Намонад дили сангу сандон дуруст,
Бару ёли кўбанда бояд нахуст.

Амуде, ки кўбанда Ҳуммон бувад,
Ту оҳан махонаш, ки мум он бувад.»

350 Чу аз ҷанги Рустам бупечид рўй,
Гурезон ҳаме рафт пархошҷўй.

Саросар сипаҳ наъра бардоштанд,
Синонҳо бар-абр андар афроштанд.

Замин сар ба сар куштаву хаста шуд,
Ва ё лолаву заъфарон руста шуд.

Сипарданд аспон ҳама хун ба наъл,
Ҳаме пои пилон зи хун гашта лаъл.