М. МИРШАКАР.

Зимистон

Ин духтаракро бингаред,
Дар тан либоси сап-сафед,
Меҳмон ба назди мо шудаст,
Шодӣ кунед, шодӣ кунед!
Номаш зимистон, бачаҳо,
Дар пешвози ӯ равед,
Гӯед:
— Меҳмон, марҳамат!
Хуш омадед! Хуш омадед!

Қиштичаи ман

Қиштичаи хушрӯяк
Овард ба ман Мирамак,

Мешавам ман капитан,
Дар дарёҳои Ватан.

Шино карда мегардам,
Наметарсам аз душман!