Деворака кофтем,
Қунғузака ёфтем.
Кокулоша бофтем,
Паси пушт партофтем!

• гуфтанд. Бо фармуди Замира бозигарон дастонашонро часпонида, лелакҳояшонро байни ҳам гузаронданд ва ба сари зонуҳои чапу рост ба навбат зада гуфтанд:
  Ин ҳандалак,
  Ин тарбузак!
  Ин зомуча,
  Ин харбуза.

ЛУҒАТ
ЗОМУ - дастанбўй
ЗОМУЧА - харбузаи лўндаи тезпазаки хушбўй, ҳандалак.

Замира, ба Ҳалима, ки ҳар ду пояшро аз ҳама пеш аз давра кашида буд, фармуд, аз ҷой хезад. Вай оҳиста-оҳиста аз ҷой хест. Ҳар ду зонуяш «қирс»-«қирс» карда, садо баровард. Ҳамаи бачаҳо баробар:

• Ҳалима – булбул! Ҳалима – булбул! - гуфтанд.
  Навбат ба Ҳамида расид. Ҳамида аз ҷой хест, як зонуяш садо баровард, дигараш не. Бозигарон ба вай нигариста:
  -Ҳамида – кабкак! – Ҳамида – кабкак! - гуфтанд.
  Ҳафиза аз ҷой хест. Ҳар ду зонуяш садо набаровард.
  Бачаҳо ба вай гуфтанд:
• Ҳафиза зоғ! - Ҳафиза - зоғ!
  Ҳафиза мувофиқи шарти бозӣ ва фармуди сармир ба рақс даромад. Ҳафиза мерақсиду бозигарони дигар каф зада месароиданд:
  Ҳафиза, пешу пушт рав,
  Аз ҷо хезу арғушт рав!