Забони ватан Ҳарчӣ ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиваи Балҳу Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Душмани донишгадаяш «Дониш»-и Сино гирифт, Душмани бе суннаташ девони Мавлоно гирифт, Душмани санъатфурӯшаш санъати Беҳзод бурд, Душмани бехонааш дар хонаи ӯ ҷо гирифт.
Дод аз даст гурзи Рустаму Сӯҳробро, Барбарони нотавонеро тавоно кард ӯ.
Номи худро ҳамчу гӯри Рӯдакӣ аз ёд бурд, Қотилони хешро машҳури дунё кард ӯ.
Қомати кӯтоҳи манғит Аз манори каллаи аҳли Хуросон шуд баланд.
Пастии саҳрои Қипчоқ Аз баландии Бадахшон шуд баланд.
Халқи тоҷик, Халқи армон, Об дар чашм, Чун ятимон Дар лабаш хашм, Чун асирон.
Аз ватан то бар кафан ҳар буду нобуде, ки буд, Бар кафанталбу ватанталбандаҳо бахшиду дод.
Душмани дарвеши худро Шоҳу доро карду худ дарвеш шуд.
Дар миёни тангчашмоне, ки дар чашмонашон Солҳои тангиро медид ӯ, Гаҳ дар оташ, Гоҳ дар об Таҳ ба таҳ бо сӯхтанҳои манори суғдиёнаш сӯхт-сӯхт.
Бо харобободи девору дари Афросиёбаш шуд хароб, Лек лафзи модарияш, Ҳамчу шири модараш