ва мегӯяд:

Ай булбули зи бедилӣ дар банди сад наво,
Даркаш забон, ки Аҳмади Зоҳир намешавӣ.

Дар матлаъи як ғазали дигари ба Аҳмад Зоҳир бахшидааш ин матлабро Ҷамшед ба ин тарз овардааст:

Сарояд Аҳмади Зоҳир даме бо чаҳ-чаҳи ширин,
Дилам аз ростӣ сӯзад ба ҳоли булбули мискин.

Дар байти охири як рубоӣ Ҷамшед аз булбул хоҳиш мекунад, ки аз сахтгуфториҳояш наранҷад:

Булбули вола, маранҷ аз сари ноз аз суханам,
Хуш наво дориву чун ӯ ту куҷо мехонӣ?

Барои чӣ Ҷамшед ин қадар дилбанди таронаҳои Аҳмад Зоҳир аст? Ба ин савол худи ӯ дар як шеъраш чунин ҷавоб гуфтааст:
Барои ман муқаддасанд:
Замин Модар Ватан Сулҳ Баҳор Ва охир Садои Аҳмад Зоҳир Садое, ки таровати баҳорро дорост, Садое, ки рашки баҳорон аст.