воҷибтарин ва асоситарин вазифаи ҳар як ҷӯяндаи роҳи маърифат маҳсуб меёбад. Асосан донистан ва фаҳм кардани сеҳри сухан аз мутолиаи пайваста ва ҳифз намудани маводҳои мухталифи омӯзишӣ ба кас даст медиҳад.

Тарбияи ватандӯстӣ ва ҳувияти миллӣ дар мактабҳои муосир вижагиҳои ба худ хос дорад. Ба омӯхтани забонҳои ғайр ташвиқу тарғиб намудани хонандагон низ аз вижагиҳост, ки ба парвариши ватанпарастии шогирдон мусоидат мекунад. Аз ин лиҳоз вазифаи мактаб ва муаллими замони муосир ҳам аз он иборат аст, ки завқу завқи хонандагонро ба омӯзиши дигар забонҳо таъмин намуда, муҳимият ва ҷаззобияти ин ҳадафро ҳамвора пайгирӣ кунанд. Сарвари давлат дар суханрониҳояш дар мавриди соҳаи маориф ин соҳаи афзалиятнокро «омили асосии таҳкими миллат ва наҷоти миллат» арзёбӣ намуда, дар қадамҳои нахуст наврасону ҷавононро ба аз худ намудани забони шевои тоҷикӣ ба саъю кӯшиши фаровонро хостор шуда, омӯхтани забонҳои дигарро, ба хусус забонҳои англисӣ ва русиро такозо мекунад ва моро ӯҳдадор бар он мекунад, ки «Барои аз забони модарӣ, таъриху фарҳанги қадимаи миллат, забонҳои англисӣ, русӣ ва дигар забонҳои муоширати байналмилалӣ ва инчунин аз пешрафти илмию техникӣ пурра бархурдор шудани ҷавонони Тоҷикистони мо бояд ягон кӯшишро дареғ надорем.»

Аз паёмҳои такрор ба такрори Сарвари давлат перомуни Ватану ватандорӣ кас ба чунин натиҷа мерасад, ки вай ба ҳайси ватандӯсти фидоӣ эҳсосоти ватанхоҳонаашро дар қолаб ва сурати калимаву таъбирҳои рангину хушоянд муҷассам намудааст ва моро дар роҳи офияту осоиштагии мардум, муқаддас доштани истиқлолияту ваҳдати пойдор, гиромидошти забон ва фарҳангамон талош намудану рӯзгор ба сар бурданро бо арҷмандтарин нияту ормон орзу доштааст.

Имрӯз зарурате пеш омадааст, ки ҷанбаҳои парваришу ифтихори миллӣ дар каломи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон бо назардошти