пешрафти босуръати соҳаи маорифи кишвар, ки натиҷаи ғамхориҳои ӯ дар ин ҷабҳаи ҳассоси ҳаёти иҷтимоиву фарҳангии мо мебошад, мавриди ҳамаҷонибаи таҳлилу тадқиқ ва муҳокимаву баррасӣ бояд қарор диҳем. Аз ин ҷост, ки асосҳои тарбиявии самараовари ташкили раванди ташаккул ва дигаргунёбии сохтори маорифи кишвар дар давраи гузариш аз анъанаҳои таълимии шӯравӣ ба суннатҳои аҷдодӣ ва равияҳои пешқадами ҷаҳонии омӯзишу парвариш бар мабнои каломи сарвари давлат Эмомалӣ Раҳмон бо дар назар гирифтани парвариши эҳсоси худшиносиву ифтихори миллӣ дар таълиму тарбия ба таҳқиқ кашида мешавад.

АДАБИЁТ:

1. Раҳмонов Э.Ш. Истиқлолияти Тоҷикистон ва эҳёи миллат, ҷилди 1, Душанбе, Ирфон- 2002.
2. Раҳмонов Э.Ш. Маориф омили муҳимтарини таҳкими давлат ва наҷоти миллат, Душанбе-2006.
3. Раҳмонов Э.Ш. Тоҷикон дар оинаи таърих: аз Ориён то Сомониён, Душанбе, Ирфон - 2002.
4. Эмомалӣ Раҳмон. Нигоҳе ба таърих ва тамаддуни ориёӣ, Душанбе, Ирфон - 2006 5. Сухомлинский В.А. Ватан дар дил, Душанбе, Маориф- 1986.