Ку, эй Марди Худо, ку он ҷавонӣ?
Куҷо бурдӣ, куҷо афкандӣ ўро?
Кадом айём, кадомин қарни мозӣ,
Зи кўлбори сафар бурдаш ба яғмо?

Қадам мемонӣ дигар сусту пурбор,
Заминро мекунӣ дониста ҳурмат.
Ки бас солхўрдааст хоки азизон,
Ки мебардорадат, эй бори ҳикмат.

3
Агарчӣ «дар хабар» он Мири Одил,
Расида «…бораи шаҳри Бухоро».
Ту «Девори Хуросон» бастӣ аз ў,
Зиҳӣ, бо ҳиммати худ, эй дилогоҳ.

Тамузи ташнаи шаҳри Душанбе,
Лабашро бо нами ту мекунад тар.
Хаёлам мехазӣ аз Дашти Падрох,
Ба сўи сояҳои «Сарви Кишмар».

4
Дар он Соя, ки умре дорӣ маъво,
Ҳанўзам реша дорад, решаи тар.
Дарахти пурбари эъҷозу эҷод,
Дарахте мевааш девону дафтар…

Дар он маъв
(Худоро, чашми бад дар диданаш кўр!) Намегунҷад қадаш дар ҳуҷраи паст, Ҷавонии ту баргашта зи таърих,
56 Ҷавоният Курўш асту «Курўш» аст.