М.Солеҳ: Ба назари ман то замоне, ки забон ва хатти форсӣ ба унвони хату забони расмӣ дар донишгоҳҳо ҷойгузини ҳуруфи крилик нашавад, наметавон ба густариши он умед дошт. Систимеаи омўзиши мо бояд иваз шавад. Дар донишгоҳҳои мо хати форсӣ ба унвони як дарси мустақил ва на ба унвони забону хати расмӣ омўзиш дода мешавад ва донишомўзон дар канори дарсҳои худ дарсе ҳам ба номи алибои ниёгон ё хатти форсӣ доранд.
Ва назарҳои мардуми худамон чоп шавад. Дигар ин ки хатифорсӣ дар корхонаҳову марказҳои умуми идорӣ ва … омўзиш дода шавад. Эрон дар ин замина нақши муҳиме дорад ва метавонад дар рафъи мушкилоти мо саҳим бошад.
Ҳунару адаб: Аз ин ки вақтатонро дар ихтиёри мо қарор додед муташаккирем.
М.Солеҳ: Манҳам, муташаккирам…
(«Кайҳони ҳавоӣ», Шумораи 1050, сафҳаи 6 чаҳоршанбе, 1372
29 сентябр 1993.
Баргардони: А. Амон