АЗ ОН ИШҚ...
Аз он ишқи сабзе, ки морост, моро,
Ҳама ҷон, ҳама дил мусаффост моро.
Аз он сӯз, аз он сӯзи ҷонсӯзи сӯзон,
Ҳама заҳри дунё гуворост моро.
39
Аз он май, аз он май, ки сӯзад аташро,
Биёбони оташ чу дарёст моро.
Аз он нақши ҳайрат, ки дилдор бастаст,
Ҳама шаҳри олам Бухорост моро!
Чӣ донам, чӣ донам, ки аз дию имрӯз,
Чӣ фардо, чӣ фардо, чӣ фардост моро?!
Аз он шом, аз он шоми рӯшантар аз субҳ,
Чӣ моҳе муниру фараҳзост моро!
Аз он рақсу он чарху он шеваю ноз,
Ба дилҳо чӣ шӯре, ки барпост моро!
Аз он чеҳра, он чеҳраи офтобӣ,
Ҳама сураи оламорост моро!
Аз он файз, аз он файзи аз дарк берун,
Чӣ ангезаҳо дар дили мост моро!
Аз он зулф, аз он зулфи мушкин ҷаҳоне,
Ҳама анбару мушки сорост моро.
Аз он дард, аз он дарди дилсӯзи дилкаш,
Чӣ дурде, чӣ шаҳде ба дилҳост моро!
Аташ – ташнагӣ.
Аз он ишқ, аз он ишқи шириншамойил,
Ҳама талх ширин ба дунёст моро.
Аз он хатту он холи хушфол, Ҷаъфар,
Чӣ рамзу чӣ розу чӣ маъност моро!
Тошканд, 26-27 ноябри соли 2017