“Ақли бунафш” дувоздаҳумин маҷмӯъаи ашъори Ҷаъфар Муҳаммади Тирмизист, ки шеъру ғазалҳои нави устодро ҳамроҳ бо сурудаҳое аз давраи навҷавонияшон ва тарҷумаи намунаҳои шеъри чанд тан аз шоирони ӯзбекро дар бар мегирад. Умедворем, ин китоби нави ашъори шоири муъосири мо – солики сулуки Ақли бунафш, ки рамзе аз мақоми ирфон ва шукӯҳу қадрати маънавӣ аст, низ мавриди писанди шумо қарор мегирад.
Албатта, қазовати ҳақиқӣ ва аслӣ аз Ҳақ аст, қазовати ҷузъӣ аз шумост.

Воҳид АҲМАД,
узви Иттиҳодияи журналистони Ӯзбекистон
МАСНАВИЁТ

Бар каломи ман гули маъно бидеҳ,
Ҷаъфарам, бар ман дили дарё бидеҳ...
МУНОҶОТ

Ба номи Ту ин субҳро сар кунам,
Музайян ба номи Ту дафтар кунам.

Ба Меҳре, ки бо меҳри Ту шуд падид,
Дуруде бигӯям зи дил, эй Ҳамид!

Туӣ, офаринандаи Моҳу Меҳр,
Туӣ, зинатфазои гардонсипеҳр.

Ситоям Туро, эй Худои хирад,
Ки ойин бидодиву доду ситад.

Туӣ, меҳр додиву нафрин маро,
Туӣ, дард додиву таскин маро.

Туӣ, чора додиву бечорагӣ,
Туӣ, бора додиву беборагӣ.

Туӣ, ишқ бахшида бар мушти хок,
Намудӣ ба дашти ҷунун синачок.

Мукаллим Туиву мукаммил Туӣ,
Муъаллим Туиву муъаммил Туӣ.

Мубаддил Туиву мудаббир Туӣ,
Ба ҳар амру ҳар шайъ Қодир Туӣ.

Муҳаввил Туӣ дар ҳама ҳоли мо,
Насозӣ чаро дигар аҳволи мо?

Агар чанд омиву осӣ шудем,
Зи хомӣ ба чанги маъосӣ шудем,