– Ку, парто.
– Гӯё, гуфта бошанд, ки ба ихтиёри ҳар марде ки ба ҷаннат дохил шуд, 75 ҳазор паридухтар ва 75 ҳазор париписар дода мешавад.
– «Гӯё гуфта бошанд» нагӯ минбаъд. Ин ваъда дар «Нодирал-мероҷ» аниқу равшан навишта шудааст.
– Боз хубтар, лекин чӣ гуна иҷро шудани ҳамин ваъда ба каллаи ман надаромада истодааст.
– Пас ҷои ту дӯзах аст.
– Сабр кун, азизам. Ман гуфтанӣ ҳастам, ки барои чӣ дода шудани паридухтарҳо маълум. Хайр, писарбачаҳоро ҳам ба магазин барои папиросу гӯгирд, ё масалан барои овардани рӯзномаи нав мефиристонӣ. Ё мефармоӣ, ки зуд рӯдаи водопроводро кашола карда, ба фалону фалон кӯчаҳо об пошанд.
Хулоса, онҳо низ даркор мешаванд.
– Хӯш?
– Ман фаҳмидан мехоҳам, ки 150 ҳазор духтари соҳибҷамол ва писарҳои хизматгоронрро якбора вобаста карда метавонанд, ё ба қадри пир шуданашон нав карда меистанд?
– Ҳафтафаҳм, дар ҷаннат касе пир намешавад.
– Пас, якбора оварда месупорандат?
– Инашро яқин намедонам.
– Ана ҳамин нуқтаро аниқтар фаҳм. Мувофиқи шунидам, калонтарин донишмандони ин масъалаҳо дар Макка ҷа…
– Маккаи мукаррама!
– …ҳа, дар Маккаи мукаррама ҷамъ шуданд. Ту, азизам, саҳл нагир. Аз кор таъмин кардани 150 ҳазор малоика кори ҳазл нест. Ҳа! Аз таҷриба медонам-дия. Дар хотир дорӣ, боре ба пахтачинӣ рафта будем ва маро якрӯза сардори шумоён таъйин карданд? Ҳамон рӯз шумо, ноаслҳо, шири аз модар хӯрдаамро ба даҳонам оварда будед…