ҷойҳои истироҳат, хӯрокхӯрӣ бо қоидаҳои дохилии меҳнати ташкилот муқаррар карда мешаванд. Ин танаффусҳо ба соатҳои корӣ дохил карда намешаванд ва пардохта намешаванд.

Ҳамзамон, танаффусҳои махсус пешбинӣ шудаанд, ки ба вақти корӣ дохил карда мешаванд ва ҳангоми иҷрои намудҳои алоҳидаи кор пардохта мешаванд, ба шарте ки мӯҳлат ва тартиби додани ин танаффусҳои махсус бо қоидаҳои дохилии меҳнат муқаррар карда шаванд. Инҳо, масалан, танаффусҳо барои гармидиҳӣ ва истироҳати кормандоне мебошанд, ки дар фасли сармо дар ҳавои кушод ё дар утоқҳои пӯшидаи гармнашуда кор мекунанд, инчунин барои борбардороне, ки бо корҳои борфурорию борбарорӣ машғуланд ва дигар кормандон дар ҳолатҳои зарурӣ. Корфармо вазифадор аст, ки барои гармидиҳӣ ва истироҳати кормандон биноҳо ҷудо кунад.

Инчунин, барои заноне, ки кӯдакони то якунимсола доранд, барои хӯрок додани кӯдак танаффусҳои махсус пешбинӣ шудаанд (моддаи 218 КМ ҶТ) ва ғайра.

Истироҳати ҳаррӯза (байни басти корӣ) ин танаффусҳои байни басти корӣ мебошад, ки аз охири басти корӣ то оғози рӯзи дигари корӣ (баст) идома меёбад. Давомнокии танаффуси байни басти корӣ дар қонун муайян карда нашудааст, аммо мутобиқи санадҳои меъёрии ҳуқуқии соҳаи меҳнат аз давраи шӯравӣ амалкунанда давомнокии танаффуси байни басти корӣ дар якҷоягӣ бо танаффуси нисфирӯзӣ на камтар аз ду маротиба аз басти кории қаблӣ муқаррар карда шудааст. Масъалаҳои марбут