меъёрҳои махсус, ки хусусиятҳо ва шароити истеҳсолот, ҷойгиршавии ҳудудии корфармоён, хусусиятҳои фаъолияти меҳнатии субъектҳои гуногуни меҳнат ва категорияҳои кормандони (меҳнати занон, ноболиғон, маъюбон) ё шароити кор (меҳнати муаллимон, кормандони тиб, кормандони нақлиёт, варзишгарони касбӣ) муқаррар менамоянд, дида мешавад.

Тафовути танзими ҳуқуқии меҳнат бо ягонагии он алоқаманд аст ва дар меъёрҳои махсус бо нишон додани он инъикос карда мешавад.

4. Роҳҳои ҳимояи ҳуқуқ ва воситаҳои таъмини иҷрои ӯҳдадориҳои иштирокчиёни (субъектҳои) муносибатҳои ҳуқуқии меҳнатӣ (усулҳо ва шаклҳои ҳимояи ҳуқуқ ва озодиҳои меҳнат, тартиби ба ҷавобгарии интизомӣ ва моддӣ кашидан ва ғ.). Ин хусусияти усули ҳуқуқи меҳнат дар он зоҳир мешавад, ки ба усулҳои ҳимояи ҳуқуқҳои меҳнатӣ ва воситаи таъмини ӯҳдадориҳои иштирокчиёни (субъектҳои) муносибатҳои меҳнатӣ хосанд. Агар корфармо ҳуқуқҳои меҳнатии кормандон ё манфиатҳои коллективии кормандонро вайрон кунад, баҳсҳои меҳнатии инфиродӣ ё коллективӣ ба миён меоянд. Усули (тартиби) ҳалли онҳо аз намуд ва хусусияти ин баҳсҳо вобаста аст.

Ҳуқуқи меҳнат усулҳои (воситаҳои) таъмини иҷрои ӯҳдадориҳоро аз ҷониби субъектҳои муносибатҳои ҳуқуқии меҳнат ҷудо мекунад. Мақомоти давлатии ваколатдор инчунин иттифоқҳои касаба аз болои риояи қонунгузории меҳнат дар назорати таъмини иҷрои