ӯҳдадориҳо аз ҷониби корфармоён нақши муҳим доранд. Барои вайрон кардани қонунгузории меҳнат (аз ҷумла қонунгузории ҳифзи меҳнат), ҳуқуқи меҳнат масъулияти корфармо ва шахсони мансабдорро дар шакли интизомӣ ва моддӣ муқаррар мекунад. Ҷавобгарии маъмурӣ инчунин барои корфармоён - шахсони ҳуқуқӣ ва воқеӣ, барои роҳбарон ва дигар шахсони намояндаи корфармо пешбинӣ шудааст. Агар вайронкунии қонунгузории меҳнат ҷиноят эътироф карда шавад, пас ҷавобгарии ҷиноятӣ бавуҷуд меояд. Корфармоён, ки шахсони ҳуқуқӣ мебошанд, ба ҷавобгарии ҷиноятӣ кашида намешаванд, балки намояндаи масъули корфармо ба ин намуди ҷавобгарӣ кашида мешавад.

Иҷрои вазифаҳои меҳнатӣ аз ҷониби корманд бо чораҳои гуногун, ба монанди ҳавасмандгардонии моддӣ таъмин карда мешавад ва кормандоне, ки вазифаҳои меҳнатии худро вайрон кардаанд (ҳуқуқвайронкунии интизомӣ содир кардаанд) ба ҷавобгарии интизомӣ кашида мешаванд.

Бо сабаби рушди муносибатҳои иҷтимоию иқтисодӣ, усули танзими ҳуқуқии муносибатҳои меҳнатӣ ва дигар муносибатҳое, ки бевосита бо онҳо алоқаманданд, тағйирнопазиранд ва наметавонанд ба як хусусияти хос табдил ёбанд. Мусаллам аст, ки дар соҳаҳои бештар ҳамсони ҳуқуқ усулҳои гуногуни танзими муносибатҳои ҷамъиятӣ истифода мешаванд.

Усули ҳуқуқи меҳнат аз як тараф бо кадом роҳҳо (усулҳои ҳуқуқӣ, воситаҳо) танзим намудани