дафтарчаи меҳнатӣ дохил карда намешавад, ба шахсе, ки тибқи шартномаи гражданӣ кор мекунад, рухсатии ҳарсола дода намешавад, давраи корношоямии муваққатии ӯ пардохт намегардад ва шароити дигари кор ва имтиёзҳо барои кормандон муқаррар карда нашудаанд.

Мазмуни шартномаи меҳнатӣ маҷмӯи ҳама шартҳои он мебошад (моддаи 24 КМ ҶТ), ки одатан ба ҳатмӣ ва иловагӣ тақсим карда мешаванд.

Бар шартҳои ҳатмӣ шароитҳо дар ҷои кор, вазифаи меҳнатӣ, санаи оғози кор, музди меҳнат, суғуртаи иҷтимоӣ ва ғайраҳо дохил мешаванд. Ҳамзамон, дар баъзе ҳолатҳо, доираи шартҳои ҳатмӣ метавонанд васеъ шаванд. Агар тарафҳо мӯҳлати шартномаро пешбинӣ карда бошанд, пас ин шарт ба қатори шартҳои ҳатмӣ дохил карда мешавад, ки мӯҳлати амали он ва чунин ҳолатҳоро (сабабҳо) барои бастани шартномаи меҳнатии мӯҳлатнок КМ ҶТ ва дигар қонунҳо муқаррар кардаанд. Агар, корманд дар корҳои вазнин, дорои шароити зарарнок ва (ё) хатарноки меҳнат, ки мутобиқи он ҷуброн пешбинӣ шудааст, кор кунад, пас хусусиятҳои чунин шароити меҳнат низ ба шартҳои ҳатмии шартномаи меҳнатӣ дохил карда мешавад. Реҷаи кор ва истироҳат ба шартҳои ҳатмӣ дохил карда мешавад, агар он аз қоидаҳои умумии аз ҷониби корфармо барои корманди мазкур муқарраршуда фарқ кунад (масалан, барои корманди вақти кории нопурра, барои корманди дуҷоякор ва ғайра).