Дар навбати худ, корфармо ӯҳдадор аст, ки кормандро мувофиқи функцияи мушаххаси меҳнатӣ бо кор таъмин намояд, музди меҳнати ӯро саривақт ва пурра пардохт кунад ва барои корманд шароити бехатар ва шароити дигари меҳнатро таъмин созад. Пардохти мунтазами музди меҳнат ба корманд ва фароҳам овардани тамоми шароити зарурии кор низ яке аз хусусиятҳои фарқкунандаи ин шартнома мебошад.

Ин хусусиятҳои фарқкунандаи шартномаи меҳнатӣ имкон медиҳанд, ки он аз шартномаҳои граждании марбут ба фаъолияти меҳнатӣ (пудрат, супориш, хизматрасонии пулакӣ ва ғайра) фарқ карда шавад, ки мундариҷаи онҳо иҷрои вазифаи мушаххас (пешакӣ шартшуда) мебошад (пешниҳоди натиҷаи меҳнат, хизматрасонӣ), яъне корҳое ҳастанд, ки дар гузашта иҷро шудаанд (кори моддӣ ва натиҷаҳои он пешниҳод карда мешавад).

Ҳангоми иҷрои супоришҳо тибқи шартномаи ҳуқуқии гражданӣ (масалан, пудрат), меҳнат танҳо ҳамчун роҳи иҷрои ӯҳдадориҳои ба зимма гирифташуда хизмат мекунад, зеро пудратчӣ вазифадор нест, ки ӯҳдадории меҳнатиро шахсан иҷро кунад, ба қоидаҳои дохилии меҳнат итоат намекунад, вақти кор ва истироҳати худро мустақилона муайян мекунад, ба меъёрҳои муайяни меҳнат вобастагӣ надорад, дар рӯзҳо ва соатҳои муқарраршуда маоши муайян намегирад ва ғайра.

Кор тибқи шартномаи ҳуқуқии гражданӣ ба собиқаи корӣ аз рӯи ихтисос ба ҳисоб гирифта намешавад, ба