БОБИ 5. ШАРИКИИ ИҶТИМОӢ ДАР СОҲАИ МЕҲНАТ

5.1 Мафҳуми шарикии иҷтимоӣ, принсипҳо, сатҳ ва шаклҳои он

Заминаи пайдоиш ва рушди қонунгузорӣ дар бораи шарикии иҷтимоӣ — зарурати татбиқи чораҳои ҳуқуқие мебошад, ки бо ёрии онҳо бартарафсозии оқибатҳои манфии муҳолифати манфиатҳои кормандон ва корфармоён имконпазир аст. Мақсади ниҳоии шарикии иҷтимоӣ ноил шудан ба ҳамоҳангсозии манфиатҳо ва имкониятҳои иҷтимоию иқтисодии тарафҳои муносибатҳои меҳнатӣ ҳангоми муайян кардани шароити кор ва пардохти музди меҳнат ва бо ин васила пешгирӣ намудани муноқишаҳои ҷиддии меҳнатӣ аст.

Маълум аст, ки дар соҳаи меҳнат манфиатҳои кормандон ва корфармоён на ҳама вақт ба ҳам мувофиқат мекунанд.

Кормандони кироя, ҳамчун ҷанбаи аз ҷиҳати иқтисодӣ камтар ҳифзшуда, ҳамеша манфиатдоранд, ки барои истифодаи қувваи кории худ музди баландтар гиранд ва бо шароити бехатар ва мусоиди кор таъмин бошанд.

Аз тарафи дигар, корфармо кӯшиш мекунад, ки натиҷаҳои фаъолиятро афзоиш диҳад ва ҳамзамон фоидаи худро аз ҳисоби сарфаи хароҷоти моддӣ - аз ҷумла барои беҳтар намудани шароити ҳифзи меҳнати кормандон зиёд кунад.