Дод Ҳақ умре, ки ҳар рўзе аз он
Кас надонад қимати он дар ҷаҳон.
Харҷ кардам умри худро дам ба дам,
Дардамидам ҷумларо дар зеру бам.
Умари Форуқ гуфт: «Чунин аст подоши касе, ки ба
Худо рўй оварад».
Чунки қиссай ҳоли пир ин ҷо расид,
Пиру ҳолаш рўй дар парда кашид.
Пир доманро зи гуфтугў фишонд,
Нимгуфта дар даҳони мо бимонд.
Аз пайи ин айшу ишрат сохтан
Садҳазорон ҷон бишояд бохтан.
Дар шикори бешаи ҷон боз бош,
Ҳамчу хуршеди ҷаҳон ҷонбоз бош.
Ҷонфишон афтод хуршеди баланд,
Ҳар даме тай мешавад, пур мекунанд.
Ҷон фишон, эй офтоби маънавӣ!
Мар ҷаҳони куҳнаро бинмо навӣ.
Дар вуҷуди одамӣ ҷону равон
Мерасад аз ғайб чун оби равон.

ДОСТОНИ АРАБИ НОДОР, ЗАНАШ ВА
ХАЛИФАИ БАҒДОД

Як шаб аъробизане мар шўйро
Гуфту аз ҳад бурд гуфтугўйро,
К-ин ҳама фақру ҷафо мо мекашем,
Ҷумла олам дар хушӣ, мо нох(в)ашем.
Нонамон на, нонхуришмон дарду рашк,
Кўзамон на, обамон аз дида ашк.
Ҷомаи мо рўз тоби офтоб,
Шаб ниҳолину лиҳоф аз моҳтоб.
Қурси маҳро қурси нон пиндошта,
Даст сўйи осмон бардошта.