Забономӯзӣ

Ду сагча бо ҳам вохӯрданд.

• Ав, - гуфт сагчаи аввал.
• Мяв, - гуфт сагчаи дуюм.
• Ту чӣ, девона шудӣ? – пурсид сагчаи аввал.
• Не, ман забони хориҷӣ меомӯзам.

Манфиати забономӯзӣ

Мушак садои гурбаро шунида ба сӯрох даромад. Баъди чанде садои сагро шунида фикр кард, ки агар дар наздикиҳо саг ҳаст, пас гурба бояд гурехта бошад. Бо ҳамин тасмим сарашро аз сӯрох берун кард. Гурба дарҳол мушкаро дошту гуфт:

• Мяввв! Донистани забони хориҷӣ чӣ қадар манфиат дорад!

Ду маротиба зиёдтар

Ду кӯдак бо ҳам гап мезананд.
Яке аз дигаре мепурсад:

• Додари ту чандсола аст?
• Яксола.
• Аҷоиб... Сагчаи ман ҳам яксола, аммо аз додари ту ду маротиба беҳтар роҳ меравад.
• О, сагчаи ту ду маротиба зиёдтар по дорад.