Ин навъи устухонбандӣ дар асарҳои С. Улуғзода ба мушоҳида меояд.
Ва ниҳоят, дар шинохти услуби адибон хеле муҳим аст, ки рағбат ва маҳорати онҳо дар ҷузъиётнигорӣ ба риштаи таҳқиқ кашида шавад.
Дар маҷмўъ шинохти воҳидҳои услубӣ ва аносири услубсоз бо назардошти пайванду омехтагии онҳо барои ба даст омадани як дастгоҳи муҳими дастурӣ дар гунашиносии сабки фардӣ ва ҷараёнҳои услубӣ хидмат мекунад.
Хулоса, ақли дурандеш ва нигоҳи амиқрави устод М.
Шакурӣ натиҷаҳои илмии пурарзиш ба бор овардааст, ки дар навбати худ ба мисли донаҳои пурмағз дар хоки борвар сабзидаву шоха ронда, барои шинохти адабиёт мусоидат мекунад.

Пайнавишт:

1. Шукуров М. Таърихи адабиёти советии тоҷик. Ҷилди 4.–Душанбе:
   Дониш, 1980.
2. Шукуров М. Хусусиятҳои ғоявию бадеии «Ёддоштҳо»-и устод Айнӣ.–Душанбе, 1966.
3. Шукуров М. Проблемы жанра и стиля в современной таджикской прозе. Автореф. дисс. на соиск. уч. степ. док. фил. наук.– Москва, 1970.
4. Шукуров М. Диди эстетики халқ ва насри реалистӣ.–Душанбе: Ирфон, 1973.
5. Шукуров М. Паҳлуҳои тадқиқи бадеӣ. Маҷмўаи мақолаҳо.–Душанбе: Ирфон, 1976.
6. Шукуров М. Обновление. Таджикская проза сегодня.–Москва:
   Советский писатель, 1986.
7. Шукуров М. Насри реалистӣ ва таҳаввули шуури эстетикӣ.–Душанбе: Ирфон, 1987.
8. Шукуров М. Нигоҳе ба адабиёти тоҷикии садаи бист.–Душанбе:
   Деваштич, 2006.
   Соли 2006