ЛОЛАҲО

Лолаҳо дар ёлаҳои сарбаланд,
Пурҷило чун дилбарони дилписанд.

Баҳраёбанд аз шуои офтоб,
Накҳатафшон даста-даста, банд-банд.

Ҳар баҳор аз файзи кайҳон ин замин
Сабз гардад чун қабои нозанин.

Ранг-рангу гулбасар ҳар як ниҳол
Гулбадомон чун арӯси маҳҷабин.

Лолаҳо дар ёлаҳои сарбаланд,
Пурҷило чун дилбарони дилписанд.
НОМАИ МЕҲР

Сабз андар сабзиҳо ранги чаман,
Кӯҳсорон ҷомаи сангӣ ба тан.
Қуллаҳои сарбаланди сарсафед,
Ҳамчу рамзи парчами нанги Ватан.

Ҳарфи меҳрат аз Ватан во кардаӣ,
Нанги фарзандӣ ба дил ҷо кардаӣ.
То шавад машҳури олам ин Ватан,
Оламе дар хеш пайдо кардаӣ.

Нахли ҳақ шуд, соябоне бар сарат,
Хизри бахт омад кунун пеши дарат.
Худгудозӣ мекунӣ баҳри диёр,
Халқи олам гашта ин дам ёварат.

Зиндагонӣ имтиҳонат кардааст,
Меҳри худ пайванди ҷонат кардааст.
То шавӣ огаҳ зи асрори замон,
Гаҳ ғарибе дар ҷаҳонат кардааст.

Пухтакориҳо ҳама аз хом шуд,
Ҳосили заҳмат асал бар ком шуд.
Ҳарчӣ гуфтам ин ҳама бо амри дил,
Байтҳоям ҷавшани андом шуд.