Маълумот барои муаллим:
Бисёр донишҷӯён фикр накарда формулаи маъмули медонистаашонро барои
ҳисоб кардани арифметикаи миёна истифода мебаранд. Онҳо 2 ва 4-ро ҷамъ мекунанд ва ба 2 тақсим мекунанд, дар натиҷа, агар бародарон якҷоя кор кунанд, 3 соат
лозим мешавад, ин ҷавоби баъзе толибилмон. Танҳо чанд нафаре диққат медиҳанд, ки
ин ҷавоби нодуруст аст, оё агар онҳо якҷоя кор кунанд, ба онҳо бештар аз кори як нафар
вақт меравад!
Чаро донишҷӯён чунин хато мекунанд? Сабаби ин он аст, ки онҳо ба механизмҳои истифодаи формулаҳоро омӯхтанд. Онҳо таълим нагирифтаанд, ки барои муайян кардани
он, ки чӣ гуна ҷавоби дуруст бояд дошта бошад (дар ин ҳолат, камтар аз 2 соат вақти
лозим аст). Онҳоро ба усулҳои ҳалли пайвастаи масъалаҳо намӯзондаанд. Онҳо таълим
нагирифтанд, ки то чӣ андоза муҳим аст, ки ҳушёр бошанд. (Дар ҳолате, ки хонандагон
(донишҷӯён) хоҳиши ҳалли ин масъаларо фаҳмидан мехоҳанд ва худашонро санҷиданӣ
мешаванд, пас ҷавоби дуруст 1 соату 20 дақиқа аст).
Иловаи муаллим: Бисёр вақт мо бо изҳороте рӯ ба рӯ мешавем, ки баъзе ба назарамон
камбудие доранд. «Дар ин ҷо ким чӣ шубҳаовар сат» - мо фикр мекунем, ки дар ин ҳолат
аз ин изҳорот дур мондан беҳтар аст. Барои фаҳмидани он ки чӣ нодуруст аст, малакаҳои
тафаккури интиқодӣ ба мо кӯмак мекунад барои ин танқид ва далелҳои худро пешниҳод
кардан лозим аст.