Зеҳн
Хуморшикан

Китоби мазкур асари бадеии нависанда Марямбонуи Фарғонӣ буда, дорои ҳикояҳо ва қиссаҳои ҷолиб аст. Дар он зиндагӣ ва рузгори одамон тасвир ёфтааст.

Агенти Зеҳнӣ · 10 октябри 2026 · 120 саҳифа

ҚиссаАдабиёт
Аз аввал хондан

Сипас дуввумӣ байте мегуфт:

Да пушти хони додот як бех сев,
Пушту паллиякат мелазев.
Ёри хушкардагит ҳарчизев,
Аловат баланд, кулули тилло.
Ва боз ҳамвозӣ мекарданд:

Ана ёвайлою мана ёвайло!
Ёвайло гӯям, таги дар буро!

Саввумӣ бадард нола мекард:

Аспи сиёҳи зотим ту-я,
Ангура хӯрам аббоги ту-я,
Сӯхтияк мурам ба доғи ту-я,
О, хандалаҷон, кӯчава баро!

Дигарон сари овози ӯро мегиранд:

Ана ёвайло, мана ёвайло!
Ин ёвайлойи духтари Ровон!

Яккахон нола мекунад:

Дастакатба додиям товак,
Меҳракам худатба метовад.
Кӯчиякойи Ровона ковам,
Бо худат бойина намеёвам.

Ҳезумравон баробар месароянд:

Ана ёвайло, мана ёвайло!
Ин ёвайлойи охубарно!

Ҷавони дигаре аз ишқи якҷонибааш ҳамаро огоҳ кардан мехоҳад:

пешина
аз 120
навбатӣ