Аҳмадҷон шабе навбатдори анбори яроқу аслиҳаи қисм буд. Мебоист ӯро баъди ним соат иваз мекар- данд. Ин дам ӯ ҳис кард, ки чанд каси бегона пичир- росзанон сӯи анбор мешитобанд.

— Ба забони немисӣ ҳарф мезананд, — фашистон ба ин ҷо чӣ гуна роҳ ёфта метавонанд, охир, чор ат- рофро аскарони мо иҳота кардаанд?

— Навъе карда роҳ ёфтаанд, лаънатиҳо, — хулоса кард Аҳмадҷон.

Ин дам аз садои тирҳои автомати Аҳмадҷон ду фа- шист парӯ хобиданд. Бонги хатар!

Оре, ҳушзёрию ҷасурии Аҳмадҷон Рӯзиев даст дод, ки десантчиёни гитлерӣ зиёне расонда натавонанд. Ӯ сари вақт аз воқеа огоҳ шуд...

Анбори аслиҳаи қисм зараре надод. Дар ин кор