Ғуруби парвин

Китоби мазкур асари бадеӣ ва таърихӣ буда, сагузашти шахсиятҳои маъруфи таърихиро инъикос мекунад. Дар он воқеаҳои гузашта ва рӯзгори қаҳрамонон бо услуби бадеӣ тасвир ёфтаанд.
Агенти Зеҳнӣ · 9 октябри 2026 · 328 саҳифа
— Оҳ-ҳо-ҳо, сараки бечораи ман!
— Пештар фикр кардан даркор буд, пештар, Орзу, — гуфт кӯри Ҳоҷӣ ва ба хонааш рафтан замон ваъда дод, ки ӯро пагоҳ дар тӯй бинад, танҳо намегузорад.
Дар назди танӯр, сатиле меистод ва ин Орзуро ба андешаи нек водор кард, ки рафта об оварду ташнагии гӯсфандро шиканад. Попӯшиҳояшро як сӯ партофта аз пайраҳаи алафпаҳшкарда ҷониби ҷӯй рафт. Як сатил об ҳам гирифт. Алафи зери по нарму садои оби ҷӯй гуворо буд. Орзу андаке ором шуд. Сурудеро зери лаб замзама кард, то андешаҳои дилгиркунанди зиндагиро аз сараш дур кунад ва ин табиат дар нигоҳаш дилрабо бошад. Орзу ба атроф нигарист: «Зиндагӣ хеле зебо буд!..»
Шаб дар хобаш дид: гӯё дар тӯйи Вакили дароз нишастаасту аз паҳлӯяш гӯсфанди зебояш. Ва ҳама мардуме, ки ба тӯй туҳфа оварда буданд, молашонро аз гардан бо бандакҳои рангоранг нишона карда буданд. Соҳибхона, худи Вакили дароз, пешвози ишон баромада ботантана гуфт: «Мардуме ки бо гӯсфанд ба тӯй омаданд, аз ин ҷо бо шутур хоҳанд баргашт!» Ва нисбати дигарон, боло медорад, Ва ин шутурро ба назди Орзу оварданд. Дигар ҳама табассум мекарданд ва охир маълум буд, ки гӯсфанди ба тӯй овардаи ӯ аз ҳама калону зебо буд. Аз ин рӯ ба ӯ ин шутурро доданд.
Аз хобаш бедор шуда, Орзу таъбиреро ба хотир овард: Он чизро, ки дар хоб мебинӣ, дар бедорият нахоҳӣ дид. Ин таъбир ӯро ба ташвиш овард. Ҳамин тавр Орзуро дигар хобаш набурд. Офтоб баромада буд, аммо ӯ ҳанӯз ҳам худдорӣ мекард, ҳарчанд ки тамоми вуҷудашро эҳсоси тӯй фаро гирифта буд. Ҳар чӣ ҳам набошад, то нисфирӯз интизор мебояд шуд. Аммо акрабак чунон суст мегашт, ки гӯё ба деворҳояш соат часпида буд. Орзу то соати ёздаҳ токат кард: дигар мадору сабраш намонд ва ба гӯсфанд алаф дода пашматро сила карду бо ҳаяҷони зиёд назими роҳ шуд. Ғайриистисно будани ин лаҳзаҳоро гӯйӣ гӯсфанди зебо ҳам эҳсос мекард, ки саркашӣ накарда, дар паҳлӯи Орзу оромона роҳ мерафт. Ва холаи Орзу бо андешаҳои нек кури Ҳоҷиро ёд овард, ки на танҳо зебоӣ ва тозагини насли гӯсфандро, балки қобилиятҳои аҳлии онро пешгӯйӣ карда буд.
Ӯ ба тӯйхона наздик шуда буд, ки хоҳари калонии

Барномасозӣ
Ахбор
Олами Афсонаҳо