онҳоро ту муфт пайдо мекунӣ, бубин, даҳсӯмаҳоро мепартой!

— Ту маро чӣ гаранг мекунӣ, ҳеҷ бакияи барои ман лозим нест! Ман гумон мекардам, ки одами бомаърифат бошӣ, аммо маро меранҷонӣ, чаро?— ба ногоҳ ҳушёрона овоз баровард он маст, ҳарчанд, ки барои ӯ хеле қимате лозим меомад, то болои поҳояш рост истода ба замин фурӯ нағалтад.— Ман ҳамаашро дар хотир дорам, ҳама чизро мефаҳмам, танҳо барои эҳтироми ту, ки дӯстат медорам, аммо ту бошӣ бо ман, чун бо қадом аблаҳе, муросо мекунӣ. Намехоҳам!

Хоҷам-ого дигар чизе карда наметавонист ва танҳо бакияи пулҳоро базӯр ба кисаи харидор андохт. Ӯ хомӯшона баргашту дохили ҳавлияш омад; ҷонашро коҳиш медод, ки андешае накарда дар ин бевақтии шаб аз пушти марди маст давидааст ва на рӯи хоҳишаш ӯро ранҷойдааст. Магар намешуд, ки бакияи онро дафъаи дигар, дар ягон лаҳзаи гуворо баргардонад.
Охир ӯ на бори аввал асту на бори охирин, ки шабҳо ба хонаи ту меояд?! Ҳамеша бо ин кӯтоҳии худ саргарангӣ!

Ва дар ҳамин асно Хоҷам-ого бо ҳама изтироби худ дид, ки аз кӯчаи полуда бо нури моҳ тахи як таҳпӯшаки сап-сафеду ғичимшуда қадам мемонад. Дилаш дар сандуқи сина ях баст ва аз сар то пояшро арақи чун оби гарм зер кард. Ӯ чун дузд ба ҳар ҷониб нигаристу бо ҳаросе ба кӯча баромад. Соат начандон дер шуда буд ва ҳар замон метавонист раҳгузаре ин бадбахти ӯро бинад ва хеле бад буд, агар ӯро ошное дар чунин ҳолат медид.

Ғарқи обу арақи гармои тобистон шуда, Хоҷам-ого ба ҳавлии худ баргашт-ана. Кош медидед, ки дар ҳавлии худаш, саги хашмгинаш ба ӯ чӣ хел ҳуҷум кард. Боз як сонияи дигар, саг метавонист соҳибашро аз пой афтонад. Либосашро дар баданаш дарронад, вале дарзамон Хоҷам-ого садояшро баланд кард, то саг ӯро бишносад.
Ӯ ҳатто он вақт аз саги хашмгинаш наранҷид. Хайр чӣ — айби худаш ки бо чунин либосҳои сафеди фариштамоҳанд ба кӯча баромада буд ва оё метавонист, ки боз бо ҳамон либосе, ки аз модар ба дунё омад ба кӯча бигрезад? Ва зери ҳамин андешаҳо хобаш рабуд.

Хоҷам-ого барвақт аз хобаш бедор шуд, ҳарчанд
ки майли рафтан ба куҷое надошт, кайҳо боз такоуд
карда буд, чунон ки мегӯянд, дар истироҳати меҳнатӣ