Ғуруби парвин

Китоби мазкур асари бадеӣ ва таърихӣ буда, сагузашти шахсиятҳои маъруфи таърихиро инъикос мекунад. Дар он воқеаҳои гузашта ва рӯзгори қаҳрамонон бо услуби бадеӣ тасвир ёфтаанд.
Агенти Зеҳнӣ · 9 октябри 2026 · 328 саҳифа
димоғаш гирифт. Дастаи пулҳо хеле ба тартиб болои ҳам чида ва бо гузашти рӯзгор бо ҳам часпидаву қисман зард шуда буданд. Даврон бо андӯҳи гарон донист, ки ҳамон пулҳоанд, ки тамоми умраш барои модар фиристода буд. Пулҳо ҳамаш барҷо набуданд, шояд қисмеро аз он пулҳо модараш сарфи рӯзгор карда буд, вале барои ӯ ҳамаш барҷо буданд. Даврон болои намад рост шуд ва онҳоро зери по кард, вале лағжид. Ӯ мехост пулҳоро лагадкӯб кунад, аммо чеҳраи гирифтаи хоҳарашро диду худро боздошт. Хоҳараш чун пештара ҳарфе назад. Пас ӯ бо дили саршори андӯҳи гарон баромада рафт. Ва ҳатто хайрухӯш накард...
Даврон мусаввараро аз намоишгоҳ гирифт. Мусаввара вазнин буд, аммо ӯ мошинеро ҳам нигоҳ надошт, ки дар ин вақти бемаҳали баргаштан, кӯчаҳои шаҳрро убур кунад. Мехост, ки мусаввараи вазнинро бар дӯши хеш, бе мадади касе, аз тамоми кӯчаҳои шаҳр барад, шояд гаронии мусаввара дарду андӯҳи замирашро қадре сабук мекард. Аммо афсӯс, ки ин тавр нашуд. Ва лаҳзае, ки ба хона расид, арақи рӯяшро пок карда мусаввараро ба девор такя доду худаш болои кат дароз кашид. Андӯҳи бехобиву афғорӣ гоҳо беёдаш мекард ва гоҳо ба худаш меовард. Аз ин рӯ ӯ мусаввараи хешро баъзан рӯшан медиду баъзан дар гӯшааш догеро... ки то абад шабеҳи холигии дилаш буд. Бо дидани ин холигии марговор, ки то ин дам бар замми ҳама андӯҳ танҳо тасвире буд саршори мазмун, ва агар шодиовар ҳам набуд, ба ҳар ҳол ғамро дур мекард, зеро танҳо дар ҳамин лаҳзаҳои тамошои тасвир дил аз сӯзиш бозмемонд. Дарду андӯҳаш мегузаштанду бо тасвир меомехтанд. Гуссаҳо тасвире буданд, ки ӯ ҳанӯз онҳоро наофарида буд. Ӯ фаҳмида буд, аммо бо он ҳама аз ин ҳиссу фаҳмиши ғайриинсонӣ то ҳадде дур буд, ки баёнашро онгуна бо рангҳо тасвир карда наметавонист, то барои дигарон ҳам фаҳмо бошад. Агар мӯъчизае рух медоду Даврон метавонист ҳама эҳсосашро, ки дили бечораро ба таркидан мекашад, болои лавҳае оварад, чӣ мусаввараи бузургу лозиме ба завқи одам пайдо мешуд. Ӯ медонист, ки ин рух нахоҳад дод, аммо бо вуҷуди он ҳама, дар дилу ҷонаш хушҳол буд. Хушҳолияш аз он андешаҳое буданд, ки (бигузор барои дигарон ҳам бошад) рӯй доданашон имконпазир буд. Ҳоло худи дилбастагӣ ба ин кори муқаддас — санъате буд ҷовидона саршори хушҳолӣ. Пас чӣ будааст, ки на

Барномасозӣ
Ахбор
Олами Афсонаҳо