Зеҳн
Ғуруби парвин

Китоби мазкур асари бадеӣ ва таърихӣ буда, сагузашти шахсиятҳои маъруфи таърихиро инъикос мекунад. Дар он воқеаҳои гузашта ва рӯзгори қаҳрамонон бо услуби бадеӣ тасвир ёфтаанд.

Агенти Зеҳнӣ · 9 октябри 2026 · 328 саҳифа

ТаърихАдабиёт
Аз аввал хондан

мебаромад. Ӯ номаеро барояш партофт ва дид, ки нома ба нишон расид: Фотима номаро бардошт...

Навиштани нома дарҳол ба хаёли ӯ наомада буд. Аммо чӣ фикри аҷибе. Бигузор дар он хатои зиёде бошад, калимаҳои нобарҷову носуфта — муҳимаш эҳсоси дил: калимаҳояш шарорабор буданд ва бо хуни ҷигар навишта... Агарчи бадномаш кунанд ҳам, бигузор кунанд. Як тарафи кор бад буд, ки ӯ бо занаш маслиҳат накард. Бале, ӯ зани боақл аст, худаш мефаҳмад... Агар рафту Фотима розӣ бошад ва ба он чӣ ки дар мактуб навишта шудааст, муқобил набошад, пеши Ботир хоҳад рафт, рӯ ба рӯ нишаста маслиҳат хоҳад кард!

Мадат-ого рӯзе чанд бор хулоса мекард, ки аз пеши ҳавлии онҳо гузарад. Фотима ба чашм намехӯрд. Ва ҳамин вақт хост ки рост ба хонаи онҳо равад. Ӯ барои ин иқдом хеле тӯлонӣ тайёрӣ дида ҳам корашро фикр кард, ҳама андешаҳояшро аз ёд дошт, то ки бо Ботир чигуна ҳарф хоҳад зад. Аммо лаҳзаҳое ки дохили ҳавлӣ меомад, ошуфта шуд ва ҳама калимаҳо аз ёдаш рафтанд. Дигар парвое ҳам намекард, зеро бовар дошт, ки Фотима розӣ мешавад.

Лаҳзаҳое сипарӣ шуданд ва акалан менавишт, ки: намехоҳам, зеро... Аз ин мебарояд, ки муқобил нест. Хайр, чаро бояд муқобил бошад? Мадат-ого аз вай чизе намехоҳад, танҳо ба ӯ мадад медиҳад, ба ӯ аз ин банди сиёҳбахтӣ раҳоӣ меҷӯяд...

Бахти Мадат-ого омад кард. Вақте ки ӯ аз кӯча гузашта то пеши дарвозаи Ботир расид, аз ҳуҷраи дигар Фотима баромад. Ба рӯяш табассуме карду салом дод, пас аз шарм сурх шуда боз гашта ба ҷояш даромад. «Ӯ розӣ аст. Агар не, чаро пас табассум кард?.. Агар нахоҳанд, шояд, метарсонданд, ки «Рав, гум шав аз ин ҷо, пирсаг!» Суст наоҳ, Мадат, рафтори ту аз рӯи ҳақиқат аст!» — бо худ андешид Мадат-ого.

Ҳақиқат-ку ҳақиқат, аммо Ботир... Бисёр марди тез аст... Мадат-ого ҳамоно думилаеро ба ёд овард, ки дар китфони азиме ҳамоил буд.

Аз ҳарос дигар мадораш намонд, ки дарро кушояд. «Табассум кард-ку. Аз ин мебарояд, ки розӣ аст! Ва агар Фотима розӣ бошад, Ботир ҳам бояд пешаи ни роҳи хайр кунад!»...

Мадат-ого дохили ҳавлӣ омадан замон, чун шахси мағлуб шах шуда монд. Ботирро фаҳмида намешуд. Чашмони бебарку сари ҳамаш куҷо шуд? Шикорчӣ механдид,

пешина
аз 328
навбатӣ