Кӣ ту инро ба ҳамон оби пасмондаи лаҷм баробар мекунӣ? Бигӯ, охир чаро ту чунон номеҳрубонӣ? Чунин рафторатро ҳаргиз фаҳмидан намехоҳам! Хоначаатро бо курпаи нави пахтагин ҷиҳозонидам, аммо ту бошӣ рӯзҳои дароз, дар гарраи офтоб, мехобиву намехоҳӣ, ки дар соя паноҳ барӣ? Шояд, ки аз ин омӯзиши ман қаноатманд набошӣ?

Баъд аз суханони охирини Махтум, саг гӯё маънояшро фаҳмида бошад, ногаҳон даҳанфоҷе кард ва мӯи баданаш шиғ шуд. Дасти Махтум беихтиёр ба тарафи як пора тӯтаи резинӣ, ки дар шохаи хушкидаи тут овезон буд, дароз шуд. Вуҷуди ӯро аввал ҷаҳли тунге фаро гирифт. Ӯ косаи алюминии обдорро якзарба бо пояш тела дод, ки дар девор доғи сояранге пайдо шуд ва саг худро то буни девор чафс кард. Сарашро ба даруни китфон фурӯ кашид.

Махтум тӯтаи резиниро ба пушташ пинҳон карда оромона ҷониби саг омад. Аждар ба пешвози соҳиби наваш нахесту қафо ҳам нарафт, ҳарчанд ки инро ба ӯ занҷир имконият медод. Ба ҷои ӯ саги дигар мебуд ҷин-хое намекард, аммо ӯ худро сахттар ба замин паҳш карда чашмонашро аз иллати зарб пӯшид. Пӯсташ, ки дар гирудор ва кашмакашҳое бо гургону ҳамҷиноси худ пур аз нақши ҷароҳат буд, кайҳо боз ба дард одат карда дигар аз зарби тӯтаи резинӣ ҳам боке надошт, аммо он шармандагии ғамборе озораш медод, ки гӯё саги тарсон бошад. Охир аз ин пештар касе ба сараш даст набардошта буд. Дар замин чамбар зада, чашмонашро накушода, хеле ботоқатона борони зарбаҳоро аз сар мегузаронд. Чунин рафтор ҳар субҳ такрор меёфт ва Аждар бо ин ҳама оҳиста-оҳиста одат мекард. Ана имрӯз ҳам дар интизори зарбаи аввал ором надошт. Аммо ин муяссараш нашуду ба ҷояш садои соҳибхоназан баланд шуд.

— Ту ин ҳайвони бечораро ба ҳавлӣ овардӣ, ки ҳар саҳар ба коре банд бошӣ?— мегуфт ӯ.— Магар барои мардон кори мувофиқтаре, ҷуз ин ки ҳайвони безабонро азоб диҳанд, ёфт намешавад?

Аждар нигоҳи хашмбори Махтумро, ки ба рӯи занаш равона карда буд, фурсати дидан ҳам пайдо накарда, тӯтаи резинии қатшударо дар дасти ӯ дид.

— Мон, ки ӯ дар ҷои дигар зиндагӣ кунад,— давом дод занак.

— Ту магар хузип ӯро эҳсос намекунӣ? Охир ба ҳайвони безабон ҷабр кардан гуноҳ аст.