шояд Ялкопро мекушт. Ҳарчанд, ки занаш ноҳак буду ҷанҷолро худаш оғоз кард... Бигузор, ба ӯ ин кам аст, андешид Пӯлод ва дид ки ӯ саросема қадам монда ба ин марди калонсол дигар хитоб ҳам накард. Ва модараш аз чунин ҳимоятгари худ шод шуд.
— Ана ҳамин хел... вагарна гуноҳи дигаронро ёфтан осон аст. «Зани покдоман!»... Мебинем, ки пок у кӣ нопок аст.

Ялкоп хуб хандиду ба рӯи тахтаҳо нишаст. Модар ҳам ба рӯи ароба баромаду паҳлӯи ӯ нишаст. Пӯлод дигар донист, ки акнун якбора аз ин ҷо мераванд, як ба бачаҳо баъд ҷониби хонае, ки дигар падараш он ҷо бояд танҳо мезист, нигоҳи ҳасратомезе кард...
— Хӯш, йигит туро алоҳида даъват кунем?... Шин, бе ин ҳам мо ин ҷо вақтро беҳуда гузаронем... Эй, ту намешунавӣ магар?

— Ҳа, бачам, вақт ғанимат аст...
Пӯлод хомӯшона болои аробаи сабз баромаду барзаговҳо аз зарбаи химча ба роҳ даромаданд.

Аз ин ҷо то ба биёбон роҳи начандон дур буд ва баъди муддате худро он ҷо диданд. Модараш ҷон гирифту дар бораи кампире, ки писараш душмани халқ буд ва баъд аз дигар мавзӯъҳо, лоф мезад. Ялкоп бошад бо химчааш гоҳ ин барзагову гоҳ барзагови дигарро мезад, ки ҳеҷ ҳаракаташон тағйир намеёфт ва ба ҷавоби суолҳои модар саросема ҳам нашуда, беандешаву афгори афгор ҷавоб медод. Пас, баногоҳ бо як дасташ ӯро кашида болои ароба хобонд:
— Ту чӣ... мисли кадом ваҳшие? наздиктар шин!
— Вой, чӣ хел... — беқарору шӯхномез гуфт модар ва ба писараш нигоҳ кард вале ҳаракат карда наздиктар нишаст.— Ин қадар бешармӣ ту, ҷавон!? — Хайр чӣ? — хандид Ялкоп. — Шармин дар ҳолате ки касро иҷозат нест маро чӣ. Маро ба фикрам иҷозат ҳаст-а?...

Пӯлод рӯяшро ба дигар сӯ гардонд, зеро ҳам беҳудагӯйҳои модар ва ҳам соҳибияти дилпуронаи «падари» наваш ба ӯ хуш наомад. «Ҷавон»; вай чӣ хел ҷавон?» Ин калима дар андешааш давр мезад. Худро зиёдати ҳис кардан дар пеши онҳо барояш аламовар буд. Ӯ дигар барои онҳо бегонаву назарногир менамуд. Баъд пушташро тарафи онҳову рӯяшро ба сӯи хонаҳон дар қафо мондаву хомӯши авул гардонд. Кӯшиш мекард, ки хонаву мурғхонаашонро дар миёни хонаҳон авул пайдо кунад, аммо дигар онҳо ноаён буданд. Танҳо