ЧӮЙИ КАЛОН
ва ё
навои, ки бо гиряи тифл омехта шуд

Худи ҳамон сол кофтакуби канали Фарғона, ки аз Андиҷон то Хуҷанд тӯл мекашид, оғоз ёфт. Тарафи Ӯзбекистонро мардуми он диёр ва ҷониби Тоҷикистонро заҳматкашони навоҳии шимолии ҷумҳурӣ меканданд.

Дар кофтакуби канал заҳматкашони навоҳии гуногуни Тоҷикистон паҳлӯи ҳам кору фаъолият доштанд. Агар одамони як ноҳия, минтақаи ба худашон вобастаро канда мешуданд, белу каланд ва занбару ғалтак ва ҳатто дегу табақ ва локу пари худро ба аробае бор намуда, аз минтақаҳои паҳлӯи ҳами навоҳии дигар гузашта, барои идомаи кобиши канал қисмати навро интихоб мекарданд ва он ҷо хайма мезаданд ва ё чайлайи ҳасин рост мекарданд ва гар деҳа наздик бошад, дар хонаҳои холӣ ва ё дар чойхонаи он ҷо шабро ба рӯз мерасонданд.

Меҳнати вазнин буд дар он солҳо кофтани канал. Заминро бо зогнул ва ё каланд меканданд, хокро бо занбару занбаргалтак мебароварданд.

Вале умеди оянда ба ҳама қувват мебахшид. Зеро обе, ки бо ин канал меомад, заминҳои мурдаро бояд эҳё мебахшид ва зиндашавии ин заминҳо боиси некӯаҳволии одамон гардида метавонист.

Дили мардуми каналсозро, ки дар шароити сахттарин ва миёни чангу хок заҳмат мекашиданд, гарм намудан ва онҳоро бештар рӯҳбаланд сохтан қарзе буд барои санъаткор. Аз ин ваҷҳ Мирзо бо соҳиби чашмони аҳтарӣ, яъне Рафоатбону хайрухуш намуда, ҳамроҳи санъаткорони театри давлатии Исфара ба мавзее омад, ки каналкӯбӣ дар авҷ буд.

Даста ҳамроҳаш овозхонҳои Исфара — Миразиз ва