Хоби ман аз чашми тарам меравад.

Дуд, ки бархезад аз ин дудмон,
Чун қафаси дил пайи дил медавад.

Тарҳи ту, бигзор, нарезад чу рег,
Боли мижа ҳампари чашми ту бод,
То нафитам лаҳзае аз чашми дод.

Дар нафасе мешавӣ он қадр дур,
Тайи ҷаҳон созаму пурсам, ки ман
Чашм ба раҳ монам ё сар ба гўр?

---

Бечора шоирон, ки ҳаёту мамоти шум
Овора-шон кунад ба дами сарду тунду ганд,
В-он ҷумлаи таронаи пуршўри чархсой,
Тори мазор рўзи азо мешавад баланд,

Дар зери сумби ҷерани мағрур мешаванд
Монанди санги хираи афтода рўи роҳ.
Дигар ба ҳукми зумрае дун мебаранд умр
Гўё ба хоби мурда равон зери аллаҳо.

Боваркунон ба мурдани шоирон басо,
Баҳри худоӣ сар зада хукеву филмурғ,
Лофу газофҳо бифурўшанду ёваҳо.

Буд посбони лаҳзаҳои маргашон сақат
Акнун ки пур шудаст даҳан-шон зи ҳарфи бад
Афсўси ҷонашон, ки нахезанд бар ҳиҷо.

---

Эй муҳаббат, боғи умрам аз ту савсангпўш гашт
Ҳамчу мурғи кўри беҳинҷор будам хору зор,