Аё, дилбози деринам, куҷоӣ,
Аё, пардози оинам, куҷоӣ.
Ба сӯи қуллаҳои орзуҳо
Аё, парвози шоҳинам, куҷоӣ?!

Аё, эй шамъи сӯзонам, куҷоӣ,
Аё, эй рози пинҳонам, куҷоӣ.
Ҷавонӣ буд моро шаддамарҷон,
Аё, эй тори марҷонам, куҷоӣ?!

Пардаи чашм

Чашми хуршед,
Пардапӯшат кардааст абри хазон.
Теғи ҷарроҳӣ куҷост?!

Аз ҳар хусус

Чашме ки дар он назар набошад,
Мавҷе ки дар он гуҳар набошад.
Шоме ки дар он саҳар набошад,
Хоке ки дар он самар набошад.
Нахле бар ӯй бар набошад,
Хуб аст, ки ӯ дигар набошад.

Шамъе ки варост сӯзу дардаш,
Хоне ки варост нони гирдаш.
Умре ки варост бас набардаш,
Шахсе ки варост ори мардаш.
Рӯе ки варост ранги зардаш,
Лоиқ набувад каломи сардаш.

Қавме ки гузаштаро бидонад,
Роҳе ки ба коми дил расонад.
Абре ки ғубори ғам кашонад,
Боде ки абир мефишонад.
Қалбе ки ҳамеша пок монад,
Бодо зи манаш санои беҳад.