Зеҳн
Зинда будан кам аст

Инсони дарёдил, адиби хушқалам Аҳмадшоҳ Маҳмадшоҳро ҳаводорони каломи бадеъ хуб мешиносанду нек дар ёд доранд. Ў бо навиштаҳои ҳаҷвии худ миёни хонандагон шуҳратёр гардида буд.

Агенти Зеҳнӣ · 5 октябри 2026 · 231 саҳифа

Ҳикоя
Аз аввал хондан

Бемор Т. Меҳрӣ гуфт, ки ўро ба палатаи дигар гузаронанд, вагарна ҳомила хоҳад шуд.
Далели Т. Меҳрӣ хандаовар бошад ҳам, хоҳишашро ба ҷо овардем.
Худи ҳамон рўз бемор Б. Муродро қабул карда, ба ҷои Т. Меҳрӣ хобондем.
Рўзи дигар Б. Мурод пурсид: оё номаш дар рўйхати беморон Т. Меҳрӣ қайд шудааст.
– Не, гуфтем. – Чӣ буд?
– Имшаб ту Т. Меҳрӣ гуфта, маро чанд бор сиёҳӣ зер кард.


«Имрўз борон меборад ё барф?» – пурсид бемор О.
Бемор З. гуфт, ки на ину на он, имрўз… духтур меборад.
Ба ман сигарета оварданд…


Бемор Э. боре гуфт, ки баъд аз се рўзу се соату се дақиқа воқиаи нохуше рўй медиҳад. Ва гапаш рост баромад: баъд аз се рўзу се соату се дақиқа профессор аз таки болини ў мундштуки худашро ёфт…


Бемор А. аз мабраз баромада, хурсандона гуфт:
– Ман акнун фаҳмидам, ки об рўшноӣ будааст!. .


Ба фикри бемор В. мардҳои мўйдарозу ақлкўтоҳ аз занҳои мўйдарозу ақлкўтоҳ номардтаранд…


Бемор И. «Тозагӣ – гарави саломатӣ» гуфта, рўзе чандин маротиба хаёлан таҳорат мекард…

пешина
аз 231
навбатӣ