Зеҳн
Бист гуфтор аз маънавият

Камолиддин Садриддинзода Айнӣ. Ин «Бист гуфтор аз маънавият»-и тоҷикон аст, ки дар таърихи адаби порсӣ ҳамеша гўшрас ва ҳушрас буду ҳаст. Агар чи гоҳ-гоҳ кўшиши нодидаву ношунида карданҳо рух медод, фарзандони боҳамияте буданд, ки садо баланд мекарданд.

Агенти Зеҳнӣ · 5 октябри 2026 · 235 саҳифа

Адабиёт
Аз аввал хондан
  1. История таджикского народа, т. I, с древнейших времен до V в. н.э.
    Под ред. Б.Г.Гафурова и Б.А.Литвинского, АН Тадж.ССР. Инс. Истории им.
    А. Дониша, ИВЛ, М., 1963, с.189-234.
  2. Гафуров Б.Г. Таджики. Древнейшая, древняя и средневековая история.
    Отв.ред. Б.А.Литвинский, АН СССР, Инс. Востоковедения, Изд.: Наука, М., 1972, с.67. сл, с.71.
  3. Ғафуров Б.Ғ. Тоҷикон, таърихи қадимтарин, қадим ва асри миёна I. Китоби якум. Нашриёти «Ирфон», 1983, с.94-95; «Таджики», 1972, с.71; Дяконов М.М. Очерки истори древнего Ирана, АН СССР, Институт народов Азии, Изд. Восточной литературы, М., 1961, с.79.
  4. Энсиклопедияи советии тоҷик, ҷ.8, Душанбе, 1981, с.552.
  5. Фрай Р. Мероси бостонии Эрон. Тарҷумаи Масъуди Разавиён. Интишороти Бунгоҳи тарҷума ва нашри китоб. Теҳрон, 1344, с.128, ба баъд.
  6. Пянков И.В. Образование державы Ахеменидов по данным античных источ ников. Сб. «История иранского государства и культуры (к 2500 летию иранского государства), ГРВЛ, М., 1971, с.83-93.
  7. Алии Сомӣ. Тамаддуни Ҳахоманишӣ, ҷ.2, с.49-50.
  8. Таърихи баргузидагон ва иддае аз машоҳири Эрон ва Араб. Таълифи Амир Масъуди Сипаҳрум, Теҳрон, 1341, с.53-57.
  9. Иқтибос аз китоби Таърихи баргузидагон ва иддае аз машоҳири Эрону Араб». Таълифи Амир Масъуди Сипаҳрум, с.54.
  10. Дини Ҳахоманишиён, навишта ва гирдоваранда Ардашери Ҷаҳониён, Теҳ рон, 1949, с.18.
пешина
аз 235
навбатӣ