Зеҳн
Бист гуфтор аз маънавият

Камолиддин Садриддинзода Айнӣ. Ин «Бист гуфтор аз маънавият»-и тоҷикон аст, ки дар таърихи адаби порсӣ ҳамеша гўшрас ва ҳушрас буду ҳаст. Агар чи гоҳ-гоҳ кўшиши нодидаву ношунида карданҳо рух медод, фарзандони боҳамияте буданд, ки садо баланд мекарданд.

Агенти Зеҳнӣ · 5 октябри 2026 · 235 саҳифа

Адабиёт
Аз аввал хондан
  1. Иқтибос аз маҷаллаи «Кова», Меҳрмоҳи с. 1350, №37, Муних (Олмон), с.53-54 (бо имзои «Кова»).
  2. Ҳамид Найирии Нурӣ. Саҳми Эрон дар тамаддуни ҷаҳон, с.2.
  3. Асри заррини фарҳанги Эрон. Нависанда Р.Фрай. Интишороти «Суруш», Теҳрон, 1358, с.17.
  4. Иқтибос аз мақолаи К.Айнӣ. Як сина сухан барои гуфтан дорам (аз китоби «Гуфтугў бо падарам»), «Адабиёт ва санъат», №38 (822), 16.09.1993.
  5. Hagena. Beitrage zur Assyriologie, II. 1891.
  6. Weissbach. Keilinschriften d. Achumeniden. Vorderusiatische Bibliotek, III, 1911. Дар бораи тарҷумаҳои катибаҳои Куруш ниг.: Б.А.Тураев. История древнего Востока. Под ред. В.В.Струве и И.Л.Снегирева, т.II, ОГИЗ, Социально-экономическое издетальетсво. Ленинград, 1936, с.119.
  7. Тураев Б.А. История древнего Востока, т.II, с.109-119 (минбаъд ба унвони: Тураев. «Таърихи Шақри қадим» хоҳад омад).
  8. Дар бораи Б.А.Тураев (1868-1920) рўзгор ва осори гаронбаҳои бостоншиносиаш ниг.: С.М.Милибанд, Библиографический словарь отечественных востоко ведов с.1917, кн.II, М.: Наука, 1995, с.508-510.
  9. Дар бораи В.В.Струве, рўзгор ва осор ва ҳамчунин адабиёт дар бораи ў (тақрибан 50 мақола ва навиштаҳои муҳаққиқон) ниг.: С.Д.Милибанд, II, с.453-455.
  10. Тураев Б.А. Таърихи Шарқи бостон, 1936, с.116-117 ва баъд.
  11. Струве В.В. История древнего Востока. Институт истории АН СССР.
    Гос политиздат, 1941.
  12. Ниг.: Авдиев В.И. История древнего Востока, издание второе, Госиздат политической литературы, М.: 1953, с.5-21.
  13. Авдиев В.И. Ҳамин асар, с.534-538.
  14. Гиршман Р., Минорский В., Сангви Р. Персидское бессмертное государство, Лондон, 1971.
  15. Ҳамин китоб, с.33-36.
  16. История иранского государства и культуры. К 2500-летию персидского государства. Главная редакция восточной литературы. М., 1971.
  17. История Ирана с древнейших времен до конца XVIII в. Под ред.
    В.В.Струве (отв.ред.) И.А.Орбели, И.П.Петрушевского.
  18. Древние цивилизации (Ancient – Civilizations), под ред. Г.М.Бонгард- Левина. «Мысль», М., 1989, с.142, сл.
  19. История Ирана. Издательство МГУ, 1977, с.47, сл. Ин китоб бо кўшиши донишмандонаи Кайхусрави Кишоварзӣ ба забони форсӣ тарҷума шудааст ва дар Теҳрон дар интишороти «Пўиш» соли 1360 (1981) ба табъ расидааст, с.78 ва баъд.
  20. Ниг.: Ғафуров Б. Таърихи мухтасари халқи тоҷик, ҷилди II, Сталинобод, 1947, с.20 ва баъд; Гафуров Б.Г. История таджикского народа в кратком изложении, т.I, под ред. И.Брагинского. Госиздат Политической литературы, 1949, с.37 и сл.; то же, издание второе, исправленное и дополненное, под ред.
    чл.корр. АН Тадж.ССР И.С.Брагинского. Госполитиздат, 1952, с.34 и сл.; то же, издание 3, Госиздат политической литературы, М., 1955.
пешина
аз 235
навбатӣ