Вале дар мисоли зерин ба қимати як ҳиҷои дарози оддӣ омадааст:

Баромад зи кӯҳ абри кофурбор,
Мизоҷи замин гашт кофурвор.

Дар калимаи абрӯ. Калимаҳои абрӯ, паҳлӯ ва монанди инҳо дар вақти изофат гоҳо ба у-и кӯтоҳ бадал мешаванд. Дар ин байти Махфӣ калимаи абрӯ бо ӯ-и пурра омадааст:

Тоби печутоби хуршеди ҷаҳонтобам надошт,
Рафт зери зулфу ҷо дар гӯшан абрӯ гирифт.

Вазнаш: муфтаилун фоилую муфтаилун фоилун.
Вале дар сурати изофат кӯтоҳ омадааст:

Абрӯи ӯ гар кунад гӯшакашӣ чун камон,
Рахна ба дил барзанад новаки мижгони ӯ.
(Шоҳин).

Вазнаш: муфтаилун фоилун муфтаилун фоилон.
Дар калимаи паҳлӯ. Калимаи паҳлӯ дар ғайри изофат бо ӯ навишта мешавад:

Ҳар ҷо ки ҳабибест, ба паҳлуш рақибест,
Дар боғи ҷаҳон як гули бехор набошад.
(Ҳилолӣ).

Вазнаш: мафъӯлу мафоилу мафоилу фаӯлун.

Рӯ ба рӯ беҳ аз паҳлӯ

Агар изофат шавад, гоҳе ба қимати ҳиҷои кӯтоҳ меояд:

Ба авҷи кибриё, к-аз паҳлӯи аҷз аст роҳ он ҷо...
(Бедил).

Вазнаш: 4 карат мафоилун дар ҳар мисраъ.
Дар калимаи андӯҳ. Дар байни аввали мисоли зерин ҳиҷои дуюми калимаи андӯҳ бо садоноки ӯ омада, дорои қимати ҳиҷои дарози оддӣ шудааст, вале дар мисоли дуюмӣ бо садоноки кӯтоҳи ӯ омада, дорои қимати ҳиҷои кӯтоҳ шудааст:

Ба шодӣ гироид з-андӯҳу ранҷ
Ба хонандагон дод бисёр ганҷ.
(Низокӣ).

Вазнаш: фаӯлун фаӯлун фаӯлун фаӯл.
V - - / V - - / V - - / V ~

Басо раҳне, ки асли мӯҳкамиҳост,
Басо андӯҳ, ки дар вай хуррамиҳост.
(Низокӣ).