Ёди айёми ҷавонӣ ҷигарам хун мекард,
Хуб шуд, пир шудам, пирию нисёи омад.
(Ишқӣ).

Вазнаш: фоилотун, фоилотун, фоилотун фаълон ё фаълун.
— V — — / VV — — / VV — — / — ~ (— —)

Аз ин сабаб, арӯзиёни қадима ҳамсадои «н»-ро аз тақтеъ хориҷ мешуморанд ва калимаҳои хон, хун, ҷинро бе ҳарфи «н» ба таври хо, ху, чӣ тақтеъ мекунанд:

Ҷо(н) бе ҷамоли ҷово(н) майли ҷиҳо(н) надорад, Ҳар кас ки и(н) надорад, ҳаққо ки он надорад.

Вазнаш: мафъӯлу фоилотун мафъӯлу фоилотун мебошад.
— — V / — V — — / — — V / — V — —

Истисноҳо дар ин мавқеъ ба тарзи зайл аст:

1. Агар дар ҳолати болоӣ ба ҳарфи «Н» бандаки изофӣ ва ё ягон бандакҷонишини дигар ҳамроҳ шавад, як ҳиҷо ташкил меёбад ва аз ҳолати мазкур озод мегардад. Чунончи дар ин байти Ҳофиз мебинем:

Муддате шуд, к-оташи савдои ӯ дар ҷони мост, В-ин таманно бин, ки доим дар дили вайрони мост.

2. Ё худ ҳарфи «Н» баъд аз садоноки дарозе ояду ба калимаи дигар васл шавад, низ якҷоя бо он ҳиҷо ҳиҷои дарози оддие ташкил мекунад. Чунон ки дар ин байтҳои Ҳофиз мебинем:

Ҳами зулфи ту доми куфру дин аст,
Зи користони ӯ як шамма ин аст.

Вазнаш: мафойлун мафойлун мафойл.
V — — — / V — — — / V — ~

Ҳаме, ки абрӯи шӯхи ту дар камон андохт,
Ба қасди ҷони мани зори нотавон андохт.

Вазнаш: мафойлун фоилотун мафойлун фаълон.
V — V — / VV — — / V — V — / — ~

3. Ҳарфи «Н» дар охири мисраъ баъд аз садоноки дароз ба ҳоли худ боқӣ мемонад. Чунончи, дар ин байтҳо мебинем:

Шароби лаъл кашу рӯи маҳҷабинон бин,
Хилофи мазҳаби онон ҷамоли инон бин!
(Ҳофиз).

Вазнаш: мафойлун фоилотун мафойлун фаълун.
V — V — / VV — — / V — V — / — —