ва корномаҳои ӯ ривоятҳо интиқол меёфтанд. Сиёсати Александри Македонӣ як ҷиҳати хеле муҳим дошт. Вай ба ғайри забти кишварҳо робитаҳои устувори тиҷоратиро ба роҳ мемонд, таъсири маданияти юнонро ба Шарқ густариш мебахшид, забони ягона (койне)-ро ҷорӣ намуд ва муваққатан баробарҳуқуқии халқҳоро эълон кард.

Дар охири моҳи июли соли 356
-и то милод Олимпиада, завҷаи
шоҳ Филиппи II, писаре ба дунё
овард, ки Александр ном гирифт.

Аллакай лаҳзаҳои нахустини ҳаёти тифл боиси пайдоиши ривоятҳо ва қиссаҳои ғаразнок гаштанд. Олимпиада гӯё дар хоб дида бошад, ки навиштааст Плутарх, барқе вориди батнаш гаштаву пас аз лаҳзае оташе аз вуҷудаш барҷаста саропояшро фаро гирифта ва сонияе баъд ғайб задааст. Мегӯянд Александр дар он рӯзе ба дунё омад, ки Герострат дар Эфес маъбади машҳури Артемидаро оташ зада буд ва ҳам дар ин рӯз ба Филипп аз се дастовард:
ғалаба дар бозиҳои олимпӣ, нусрат бар қабилаи дарданҳои Иллирия ва забти Потидея аз ҷониби мақдуниҳо мужда расонданд.

Александр тарбияи хоси ашрофона гирифт. Дояи шоҳзода Ланика, зани асилзодаи мақдунӣ, нахустин мураббиаш Леонид, хеши Олимпиада, буданд. Дар байни муаллимони ӯ Филиск, Алкип, Зевксид, Менехм, Полиникро ном мебаранд. Александр аз онҳо мусиқӣ, математика ва номанигориро омӯхт.

Дар даҳсолагӣ лира менавохт, достонҳои шоирони юнониро аз ёд мехонд. Театр ва санъати тасвириро хеле меписандид.