Ӯ чунин мепиндошт, ки ҷавоҳироти аслро дар хона овехтан хуб аст, ба мисли он ки дар танҳоӣ аз шунидани мусиқӣ ё хондани китоб ҳаловат мебарӣ.

Коко Шанел то охирин рӯзи ҳаёташ заҳмат мекашид. Боигарии беҳисоб, шӯҳрат, зиндагӣ ба комаш буд, аммо танҳоӣ азоб медод, намедонист боигариашро ба кӣ монад. Боре аз алам садое баромад: «Ҳатто намедонам, ки хушбахт будам ё на». Аммо эҷодиёти Шанел, офаридаҳояш, услуби хосааш номи ӯро баъди маргаш ҳам зинда медоранд.

Галина Сергеевна
Уланова

(Солҳои зиндагиаш
1910–1998)

Раққосаи балет, Ҳунарпешаи халқии СССР аз соли 1951, ду карат Қаҳрамони Меҳнати Сотсиалистӣ (1974, 1980). Солҳои 1928–1944 дар Театри опера ва балети ба номи Кирови шаҳри Ленинград нақшҳо офаридааст, солҳои 1944–1960 ҳунарпешаи Театри калони шаҳри Маскав, баъд ҳамчун балетмейстер-мураббӣ кор кардааст. Барандаи Ҷоизаи ба номи Ленин (1957) ва Ҷоизаи давлатии СССР (1941, 1946, 1947, 1950).

Дар чашми сокинони шаҳр ва ашхоси худбину бепарво одамони соҳиби касбҳои театрӣ бояд аз дигарон фарқ мекарданд: онҳо бояд хушчаққақ, лоубол, аз банду бастҳои оилавӣ