бибозанд ва ҳам бо сабабҳои мухталиф сарварони дар шаҳр будаи навкаронро саркардаи муҳофизони Новгород таъин намудан мумкин набуд, Марфа пас аз андешаҳои зиёд ин вазифаи ҷиддиву муҳимро ба зиммаи Мирослави бенасаб гузошт.

Бонуи шаҳрдор тамоми заифӣ ва беҳимоягии Новгород ва зӯриву тавоноии хасмро дақиқ медонист. Аз ин рӯ, ба ҳокими Псков номаи имдод навишт. Хотиррас кард, ки псковиҳо аз новгородиҳо бисёр некӣ дидаанд. Вале аз тарси княз Иван онҳо танҳо бо сухан мадад фиристоданд, ки парвардигор Новгородро дар паноҳаш нигоҳ дорад. Марфа бо нафрат номаи ҷавобиро реза-реза карда, дар пораи варақа навишт: «Ба таманнои дӯстона бовар надорем, аз маслиҳат ибо менамоем, вале бе ёрии ҳарбии шумоён ҳам ба мақсад мерасем». Мутаассифона, муросо карда натавонистан дар сиёсат, шахсро ба мушкилиҳо мувоҷеҳ месозад. Марфа ҳатто кӯмаки ногаҳонии шоҳи ғамгусору серғайрати Полша Казимирро рад кард. Зеро хуб медонист, ки аҷнабии маккор ӯро ба кадом дом мекашад. «Беҳтар аст, ки аз дасти Иоанн кушта шавам, аз он ки бо дасти шумоён наҷот ёбам», - ҷавоб дода буд шаҳрдори пурғурур.

Ҳамин тавр танҳо ба қувваи худ умед бастан монда буд. Марфа паиҳам рӯзҳоро дар Майдони бузург ба сар мебурд.

Ҷангроваронро ба ҳимояи ватан рӯҳбаланд мекард, ҳиссиёти инсонпарварии шаҳрвандонро бармеангехт, новгородиҳои озодро аз ғуломӣ метарсонд. Таърихнигорон баъдтар мегӯянд, ки ин амалҳоро Марфа ба хотири тахту тоҷаш мекард. Хайр, чӣ ҳам бояд гуфт. Чунин андешаронӣ ҳеҷ гоҳ шӯҳрати шахсият ва корномаҳои ӯро паст намезананд. Барои он ки ба қалби новгородиҳо боварӣ ба ғалабаро ҷой намояд, духтараш Ксенияро ба никоҳи лашкаркаши навбаромад Мирослав даровард. Тӯйи умумихалқӣ баргузор гашт. Марфа барои нишон додани оромӣ, тавоноӣ ва боигарии оилаи асосии Новгород ҳеҷ чизро дареғ надошт.

Дар Майдони бузург барои ҳамаи сокинони озоди шаҳр мизи тӯёна оростанд, зангӯлаҳо ба садо омада, ҳамаро ба зиёфати