Баъди он ки Жанна рисолаташро ба анҷом расонд, куллан тағйир ёфт. Акнун он ташаббуси фавқулазим дар ӯ дида намешуд. Дар ҷанг ҳам шикаст хӯрд, ярадор шуд.

Баҳори соли 1430 асир афтод. Англисҳо Жаннаро бо айби ҷодугарӣ ба суди инквизитсия супурданд. Азобу уқубати муфаттишон гарон буд, аммо Жанна боре ҳам ақлашро набохт, суханонаш ҳама равону бомантиқ буданд, худро сарбаланд нигоҳ медошт. Ба ӯ саволи духӯра доданд: «Вай бовар дорад, ки Худо ӯро баҳри иҷрои рисолате офарида?». Агар мегуфт, ки оре, ӯро барои ғурур ва худхоҳӣ гунаҳгор медонистанд. Агар инкор мекард, дурӯғгӯ мехонданд. Ӯ дар посухи савол гуфт: «Агар чунин набуд, Худо ин бовариро дар дили ман устувор гардонад, агар чунин аст, бигузор онро дар ниҳоди ман нигоҳ дорад».

Гуноҳи Жанна ҳамчун ҷодугар исбот нашуд. Ӯро бо ҷурми «робита бо нерӯҳои осмонӣ ва пӯшидани либоси мардона» гунаҳкор донистанд. Духтарак ба папа нома кард, аммо то омадани ҷавоб, ӯро дар оташ сӯхтанд. Ин воқеа дар Руан, 30 майи соли 1431, ба вуқӯъ пайваст.

Изабеллаи Испанӣ

(Солҳои зиндагиаш 1451-1504)

Шоҳбонуи Кастилия аз соли 1474. Издивоҷи Изабелла дар соли 1469 бо Фердинанд, шоҳи Арагон аз соли 1479, ба иттиҳоди сулолаҳои шоҳони Кастилия ва Арагон асос гузошт ва баъди ин кишварҳои ҷудогонаи Испания бо ҳам муттаҳид гаштанд. Изабелла бо таассуби диниаш аз дигарон фарқ мекард.

Ин зан ба таърих бо номи бунёдгари давлати тавонои Испания ворид шудааст. Вай баъдтар ҳамчун католики мутаассиб дар мамлакаташ, ки бисёр динҳо роиҷ буданд, дини масеҳиро