НЕФЕРТИТӢ

(Солҳои зиндагиаш
охири асри
XV – аввали асри
XIV-и то милод)

Нефертитӣ, ки дар забони қадими мисрӣ «нозанин меояд»
маъно дорад, маликаи Мисри Қадим, завҷаи фиръавн Эхнатон – Аменхотепи IV будааст. Соли 1912 дар вақти кофтукови археологӣ аз Амарн суратҳои басо нафису нозуки дар санг нақшбастаи Нефертитӣ, ки бо дасти ҳунарвари мумтоз Тутмес ба таври шигифтангез анҷом ёфта буданд, ёфт шуданд. Онҳо имрӯз дар осорхонаҳои Қоҳира ва Берлин маҳфузанд.

Тақдири таърихии малика Нефертитӣ бо ғайриодӣ буданаш ҳайратовар аст. Дар тӯли сию се аср номи ӯро пардаи фаромӯшӣ печонда буд. Вақте ки дар ибтидои асри гузашта олими фаронсавӣ Ф. Шамполон рамзи номаҳои қадими мисриро кушод, дар баъзе мақолаҳои махсуси илмӣ номи Нефертитиро ба ёд меоварданд.

Асри XX, шояд барои изҳори турфакории хотираи одамӣ,
Нефертитиро ба қуллаи шӯҳрат барафрохт. Дар арафаи ҷанги
якуми ҷаҳонӣ экспедисияи археологии олмонӣ ҳафриётро дар
Миср анҷом бахшида, маводи ёфтшударо барои санҷиш ба нозирони шӯъбаи «Хизмати давраи қадим», ки аз соли 1858 фаъол буд, пешниҳод намуд. Дар байни ашёҳое, ки барои осорхонаҳои олмонӣ ҷудо карда буданд, як тахтасанги гаҷқоришуда