Зеҳн
Гурги ланг ва бузичай доно

Ин китоб маҷмӯаи афсонаҳо, чистонҳо ва шеърҳои бачагона буда, барои хонандагони хурдсол пешбинӣ шудааст. Он ба рушди тафаккур ва олами маънавии кӯдакон мусоидат мекунад.

Агенти Зеҳнӣ · 3 октябри 2026 · 23 саҳифа

АфсонаКӯдаконНаврасон
Аз аввал хондан

Агар каме гарм шавад,
Вай ба зудӣ нарм шавад,
Дар хунукӣ шах шавад,
Шах ба мисли ях шавад.
(Ях)

Дугӯшаву дутеға,
Худ оҳанӣ, чӣ бошад?
Мебурраду корд не,
Гӯед, канӣ, чӣ бошад?

Табиат офаридаст
Ҳам хокиву ҳам обӣ,
Ту зираку доной,
Номашро гар биёбӣ.

Чӣ бошад он, ки гулро
Беҳад азиз дорад,
Барои мо зи гулҳо
Шарбату шира орад?

Гар на моҳу офтоб аст,
Соҳиби нур мебошад.
Метавонад шабу рӯз,
Нури худро бипошад.

пешина
аз 23
навбатӣ