– Ҳоло ҳамин хел гуфт, гӯед, – риши хушбӯяшро каф зад Амир.
Ва бо фармони ӯ қушбегиро даъват карданд барои машварат ба қароргоҳи Кармина, ва машварат чунин шуд, ки Саидмуроди қушбегӣ ва фарзандони рашиди ӯро ҳамон шаб ба дасти ҷаллод супориданд, ва ҷаллод шабошаб ҳукми олиро ба дараҷаи олӣ ба иҷро расонид ва Бибисоҷида, ҳамсари Саидмурод, баробари шунидани ин хабар аз баҳри ҳамаи дову дастгоҳ гузашт, – хоҳӣ, нахоҳӣ, зада мегиранд! – ҳавлӣ ва молу мулкашро партофту тарафи биёбонҳои нообод гурехт, ва бо шарофати саводи хубе ки дошт, ва ривояту ҳикояту шеърҳое, ки аз ёд медонист, дар байни саҳронишинон обрӯю эътиборе пайдо кард.
Ва ин воқеъа дар замони Амири куҳна буд, ва дар даврони Амири нав, вай ҳамчун табиби машҳур ва бибиотуни мушкилкушову ғайбдон ба шаҳри Бухоро, ба ҳавлии меросӣ баргашт; ва ҷавонзанони бисёре орзу доштанд, ки шогирди Бибисоҷидаи ғайбдон бошанд; ва занони шаҳру деҳот ба номи ӯ саҷда мекарданд, ва дидоре бо ӯ муяссар гардад, боиси ифтихорашон мешуд…
Ва Бибисоҷида, ки акнун хурду калон чун Бибии фолбин мешинохтанд, ва шабу рӯз аз остонаи ҳавлиаш пои рафту омади одамон канда намешуд, – сардарду шикамдард ва подарду дастдард ва дилдарду гурдадард ва шалу кал ва безурёту беиштиҳо, ба хонаи ӯ меомаданд, ба ӯ дастовезу тӯҳфа меоварданд, ба дардашон аз ӯ даво меҷустанд; ва аз табобати ӯ ҳеҷ касе ба саломат намерасид, валекин шаҳру деҳ пури овозаву ғулғула буд, ки бибии фолбин Карими шалро, ки даҳ сол рӯйи ҷогаҳ будааст, дар се қабул роҳгард кардааст; ва Каримаи зунгро, ки чордаҳ сол Худо фарзанд надодааст, дар як ҳафта бо оби даму дами нафас чунон табобат кардааст, ки ҳоло ҳар сол дугоник мезояд, … ва инчунин мӯъҷизаҳоро хеле зиёд ба ӯ нисбат медоданд, ва ягон кас, ягон нафари онҳоро бо чашми худ надидааст, аммо ҳама ба ҳамдигар чун шоҳиди воқеъа хабар медоданд, ва ба таври умумӣ ҳама бовар мекарданд ба бибии фолбин, ба табибии ӯ, ба мӯъҷизаҳои ӯ; ва ёфтаву тофтаашонро мебурданду медоданд ба дасташ; ва ӯ доройии зиёде ғун овард, – ва алҳол дар ҳалқаи канизакон, дар ҳаммом оббозиву истироҳат дошт, ва канизакон дасту пояшро мемолиданд, ва шарбат медоданд, ва чилими нуқраро тоза мекарданд…