ошиқ мешудаанд, - гуфт Сафаралӣ бой ва шарҳ дод, ки ӯ яке аз мардони шуҷои мавзеи Баландсар ба шумор мерафт.

• Мову ин паҳлавони сариҳосорӣ аз бачагӣ шиносову қаринем, дар ҳамаи муборизаву мушкилоти рӯзгораш ба қадри зӯррас кӯмак кардаам. Ҷояш омад, ки нисфи рамаро бахшидам, дучанд баргардонд. Лекин бо вуҷуди ин як чиз бароим муаммо аст. Мир аз куҷо дараки хоҳари туро ёфтааст. Магар дар ин тобеот духтари дигарро хуш накард, наёфт? - пурсид бой.

• Эҳ, ин ҷо айби худам шуд, - пиёлаи чояшро болои дастурхон монда, ба сухан оғоз намуд Қосим-туксабо, - чӣ хеле ки медонед, падарам Алқотун-қаровулбегӣ ҳамагӣ як духтар дорад. Хоҳараки мо азбаски дар муҳити писарҳо тарбия ёфтааст, хулқу рафтор, тарзи либоспӯшии моро талқин менамуд, ҷасуру бебок ба воя мерасад. Ҳар гоҳи бочу хироҷбарӣ хирагӣ мекард, либоси мардона мепӯшид, ҳамроҳам мерафту меомад. Дар оғӯши пираҳани сарбозӣ ҳеҷ кас духтар будани ӯро пайхас наменамуд. Чун рӯ ба рӯи ҳокими Балҷувон менишастанд, Давлатмандбий бо ҳавас ба ӯ менигарист.

• Қосим-туксабо аҷаб додари хушқаду бофаросате дорад, шишту хезаш, гапу кораш ҳама хушоянда аст, рӯзе гуфтааст мир ба дӯстони наздикаш, - ҳар вақте ба ҳусну ҷамолаш менигарам, гумон мекунам, ки додарам ё ягон хеши наздикамро дидам.

• Бале, агар хоҳӣ хеши наздикат мешавад, - маънидорона гуфтанд онҳо.

• Намефаҳмам таги гапатонро.

• Паҳлавони соддае. О, муҳофизи доимии Қосим-туксабо хоҳараш Хосамо мебошад, яккаву ягона духтари Алқотун-қаровулбегӣ.